Bu kitabı okumak için mideniz sağlam olmalı
Merhablar,
Körlük kitabında ışıklı bir görme bozukluğunun salgın şeklinde tüm dünyaya yayılması sonrası yaşananları okuyoruz. 1-2 kişi hasta olursa gerisi onlara bakabilir bu kolay iş, ama günümüzde hiçbirimiz gerçekten üretmezken, birilerinin yiyecekleri marketlere üretip taşıyıp getirmesiyle beslenirken eğer herkes görmez olursa ne olurdu? Marketlere yiyecek taşıyan o ağ çöktüğü anda. İnsanlar bir anda kör olma korkusuyla araç bile kullanamaz olduğunda.
Hangi dünyada olursak olalım bu kadarını ben de hayal edemezdim. Ne okudum ben ya dedirtiyor insana. Yazarın ilk 
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş kitabını okuyup çok sevmiştim. O yüzden ilk fırsatta herkesin okuduğum körlük ve görmek kitaplarını aldım. Ama bundan sonra diğerlerini okuyabilir miyim emin değilim. Herkesin deli gibi okuduğu kitap bu muymuş, insanlar bunu nasıl okuyor dedirtti. Yanlış anlaşılmasın eleştirdiğim asla edebi yön, yazarın kalemi falan değil. 
José Saramago 'nun kendine has bir tarzı var. Paragrafsız yazar derler ona ve bu yüzden seviyorum ancak. Bu kitabı hiçbir kadın yazamazdı, yazmazdı. Benim eleştirdiğim çirkin erkek beyni. Erkekler kötülük düşününce illa akıllarına karşı cinse yapılan cinsel suçlar geliyor. Müslüman kadın beynim o ortalarda okuduğum şeyleri asla kabul edemedi. Hatta başlarda okuduklarımı da edemedi. Biz düşeni kaldırmak, eksiği tamamlamak yardım etmek üzere kodlanmışız. Askerlerin körlere böcek, zombi gibi davranmasını da asla anlayamadım. Öldürüp kurtulma isteklerini de, ilaç isteyenlere yardım etmemelerini de. Yazar aslında kitapta iyi ve kötü insanları çok net anlatmış. Askerlerin arasında da yardım etmek isteyenler vardı, en azından öldürmeye karşı olanlar. E karantina sürecinde dışardan yemekleri de yardımseverler yapıyordu.
Pandemiyi aklı başında yaşayanlar bilir ki çinde ilk virüs çıktığında da insanlar hastalardan çok korkuyordu. Ölülere yaklaşamıyorlar, hastalananlara yardım eden olmuyordu. Sanırım aniden ortaya çıkan bilinmez bir hastalığa ilk tepki korku oluyor. Ve korku çok güçlü bir duygu.
Nötr bir yerden bakarak yazarı yine de tebrik etmek isterim, böyle bir durum karşısında toplumun yapabileceklerini iyi analiz etmiş iyi yazmış. Ama kitap iğrençti.
İnsanlara önereceğim bir kitap olmaz. Ne okuyacağına kendini hazırlamak gerek önce.
Tecavüzler, temizlenemeyen bir ülke, insan artıklarının bile temizlenememesi, insanların kendini temizleyememesi, ölenlerin açıkta kalması, ölü insan bedenin gelebileceği en kötü haller... aklına gelebilecek her türlü insani çirkin pis kötü şey vardı kitapta. Bu kadarını ben düşünemezdim mesela.
Keyifli okumalar diyemeyeceğim bu kitaptan sonra midem bulanıyo, o yüzden sadece
Okumalar...
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş kitabını okuyup çok sevmiştim. O yüzden ilk fırsatta herkesin okuduğum körlük ve görmek kitaplarını aldım. Ama bundan sonra diğerlerini okuyabilir miyim emin değilim. Herkesin deli gibi okuduğu kitap bu muymuş, insanlar bunu nasıl okuyor dedirtti. Yanlış anlaşılmasın eleştirdiğim asla edebi yön, yazarın kalemi falan değil. José Saramago 'nun kendine has bir tarzı var. Paragrafsız yazar derler ona ve bu yüzden seviyorum ancak. Bu kitabı hiçbir kadın yazamazdı, yazmazdı. Benim eleştirdiğim çirkin erkek beyni. Erkekler kötülük düşününce illa akıllarına karşı cinse yapılan cinsel suçlar geliyor. Müslüman kadın beynim o ortalarda okuduğum şeyleri asla kabul edemedi. Hatta başlarda okuduklarımı da edemedi. Biz düşeni kaldırmak, eksiği tamamlamak yardım etmek üzere kodlanmışız. Askerlerin körlere böcek, zombi gibi davranmasını da asla anlayamadım. Öldürüp kurtulma isteklerini de, ilaç isteyenlere yardım etmemelerini de. Yazar aslında kitapta iyi ve kötü insanları çok net anlatmış. Askerlerin arasında da yardım etmek isteyenler vardı, en azından öldürmeye karşı olanlar. E karantina sürecinde dışardan yemekleri de yardımseverler yapıyordu.
Pandemiyi aklı başında yaşayanlar bilir ki çinde ilk virüs çıktığında da insanlar hastalardan çok korkuyordu. Ölülere yaklaşamıyorlar, hastalananlara yardım eden olmuyordu. Sanırım aniden ortaya çıkan bilinmez bir hastalığa ilk tepki korku oluyor. Ve korku çok güçlü bir duygu.
Nötr bir yerden bakarak yazarı yine de tebrik etmek isterim, böyle bir durum karşısında toplumun yapabileceklerini iyi analiz etmiş iyi yazmış. Ama kitap iğrençti.
İnsanlara önereceğim bir kitap olmaz. Ne okuyacağına kendini hazırlamak gerek önce.
Tecavüzler, temizlenemeyen bir ülke, insan artıklarının bile temizlenememesi, insanların kendini temizleyememesi, ölenlerin açıkta kalması, ölü insan bedenin gelebileceği en kötü haller... aklına gelebilecek her türlü insani çirkin pis kötü şey vardı kitapta. Bu kadarını ben düşünemezdim mesela.
Keyifli okumalar diyemeyeceğim bu kitaptan sonra midem bulanıyo, o yüzden sadece
Okumalar...·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.