Puan vermedi·300 syf.····Okunma: 28 Haziran 2026 17:16 Babasının kaybıyla başlayan bir yas anlatımından evrensel bir yaraya uzanan, insanı durdurup kendi kalbine baktıran eşsiz kitaplardan biri. Yazar, kişisel hikâyeleri psikolojik tespitlerle harmanlarken, bir yandan da savaşları, adaletsizliği, ırkçılığı ve giderek duyarsızlaşan dünyayı cesurca eleştiriyor. Sade ve naif üslubu herkesin anlamasına imkân tanırken, satır aralarında uzunca düşündüren cümleler yatıyor. Kimi okur için başucu niteliğinde, kimi içinse yer yer sıradan bulunabilir, ancak hemen herkesin altını çizdiği, uzun süre aklından çıkaramadığı cümlelerle karşılaşmamız kaçınılmaz. Kitabın toplumsal meselelere yöneldiği bölümlerde yazarın sesi daha sert ve tavizsiz çıkıyor. Merhametin sadece bireysel değil, toplumsal bir sorumluluk olduğunu vurguluyor. Merhameti bir ilaç gibi konumlandıran bu eser, belki de çağımızın en çok ihtiyaç duyduğu şeyi hatırlatıyor, "unuttuğumuz insanlığı" önce kendi içimizde, sonra komşumuzda yeniden uyandırmayı...