*SPOİLER*
Çevremin büyük tavsiyesi üzerine okumaya başladığım bir başyapıt. "O kitabı kesinlikle okumalısın." demelerine şimdi anlam verebiliyorum. Hazel'in hastalığı ile başlayan hikayenin Gus'un ölümüyle sonlanması cidden canımı yaktı. Uzun dönem Hazel öldü ölecek diye beklerken aniden birkaç bölüm içinde sağlıklı olanı kaybettik. Aslında düşünüyorum da her an ne olacağını bilemeyiz sözünü de burdan doğruluyorum. Hayat işte kimin kimden önce öleceği gerçekten belli olmuyor. Karakterler, onların hisleri, düşünceleri okuyucuya harika bir şekilde aksettirilmiş. Destek ekibindeki bir diğer kanserli de bendim sanki. İçindeydim kitabın. Duygu geçişleri çok hızlıydı. Bir an mutluluktan zıplarken diğer dakikalarda şok halinde ve buraya nasıl geldim ya diye sorduruyor insana.
Açıkcası kitapta ağlamayı beklerdim. Hüzün fazlaydı ama benim ağlamama yeterli olmadığını söyleyebilirim. İçinde hayat ve insanlık için güzel mesajlar var. Bu noktaları yakalamak da önemliydi benim için.
Dipnot: Filmini izlemeden kitabı okudum. İyiki de öyle yapmışım. Sonunu bilince çok saracak bir roman gibi değil sanki.:)
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.