·152 syf.····Okunma: 10 Eylül 2018 21:48 Kitap Mata Hari adlı gerçekten yaşamış bir dansçının bir savaşın içinde savrulması ve yersiz bir şekilde cezalandırılmasını anlatıyor.
Yüzbaşı Drefyus gibi - ki çok sevdiğim Emile Zola’nın ‘Suçluyorum’ kitabında onun da benzer şekilde casuslukla suçlandığı anlatılıyor- haksız yere suçlanan insanlardan bahsetmesi, savaş hukukuna dair izlenimler vermesi, hayata dair güzel mesajlar içermesi itibarıyla beğendim.
Ancak beğenmediğim nokta biyografi ile roman arasında sıkışmışlık hissiydi, roman kadar duygulu ve içeriksel değildi, biyografi olamayacak kadar imgeliydi.
Kitabın sonunda hala kadının gerçekten suçlu olup olmadığı konusunda kararsızdım, kitap yetersiz kaldı veya yazar böyle güvenli bir noktayı tercih etti.
Mata hari bence kitapta bahsedildiği gibi özgür ve bağımsız bir kadın değildi zaafları vardı ; hala kendini arıyordu ve şöhret bağımlısıydı.