Gregor Samsa bir sabah bunaltici duslerden uyandigini kendini yataginda dev bir bocege donusmus olarak buldu. Gregor beden olarak bocege donusmustur ama acaba hala orda mi bizi duyuyor mu hissediyor mu, ya da duyup hissetse de bunlarin bir onemi var mi? Ailesi bunu nasil karsilayacak yada Gregor bocege donustugunu farkedince aklina gelen ilk sey ne olabilir?
Yazar kitabini ozgur ve dogal yasama olan ozlemin ifadesi olarak yorumluyor.
Hizli okunabilen, basit anlasilir, yalin, sade ve sanatsiz bir dili olan kitap zaten inceliginin el verdigi dogrultuda cok cabuk bitirilebiliyor.
Kitabin anlatimi bir hayli yalin kalmis. Karakter bocege donusmeyi bekliyor gibi sorgulama, sasirma yok. Aslinda cok guzel felsefik dusunceler katilabilecek bir kurguya sahip roman ama hic birini goredik. Bu yonuyle biraz hayal kirikligi uyandirdi. Ama hic degilse bize felsefi dusunce firtinasi yapacak malzeme veriyor. Kitabin sonu da tatmin etmedi, sanki aceleye gelmis apar topar yazilmis gibiydi.
(Bu kitap Kafka'nin icine sinmemis, arkadaslarina yazdigi mektuplardan anlasildigi uzere.)
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.