Şimdi olduğunuz yeri unutun, kendinizi şöyle hayal edin. Evinizden, ailenizden uzaktasınız. Kendiniz isteyerek ayrıldınız. Büyüdünüz. Geziyor, eğleniyorsunuz.Her gittiğiniz yerde sizi seve seve ağırlayacak dostlarınız var. Kendinize bakmaya, kıyafetlerinize önem veriyorsunuz. Size saygı gösteriyorlar. Arkadaşlarınız var tabi, ama kimseyi hayatınıza müdahale edecek bir konuma koymuyorsunuz.İşler sizin istediğiniz gibi gitmeyince bırakıp gidiyorsunuz. Geçim derdiniz, kira, iş derdiniz hiç olmuyor.İşte Knulp. Yaşasın özgürlük!
Peki sonra? Yalnız bir ömür geçiyor. Hatırlanmak, içten sevmek ve sevilmek, başı sıkışınca yanında olmak. Eksik hisler.. Güzel bir hikaye.
··
62 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yalnızlığı benimsemesi büyülemişti lakin bir yere bağlanamamak bir o kadar hürriyeti kısıtlayan, insanı darmadağın eden şey. Knulp'ta kendimizi bulamamak imkansız gibi :)) Emeğinize sağlık ^_^
Katre-i Derya
Gönderi Sahibi
Yalnızken mutluluğu, sonra pişmanlığı, velhasıl ders alınacak bi hikaye. Okumama vesile olduğunuz için teşekkürler :))
