Kitap okuma serüvenine yeni başlayıp ve kendimi bir kitabı inceleyecek kadar hazır hissetmemeye rağmen bir şeyler yazmaya çalışacağım. Tabii arada spoiler kısımları olacaktır. Kitabı okumadıysanız bu incelemeyi de okumamanızı öneririm.
Öncelikle iyi ki okumuşum bu kitabı.
Daha yeni yeni kitap okumaya başladığım için bazı eski kelimeleri doğal olarak anlayamadım ama cümleden kelimenin anlamını tahmin edebiliyor ve çoğunu anlıyorsunuz. Anlayamadığınız cümlelerin çoğunda kitap alt metin vererek yardımcı olmuş zaten. Olaylar gerçekten çok güzel gelişti ve betimlemeler iyiydi. Zamanı gelince, Raif Efendi ve Maria ile Berlin sokaklarında birlikte geziyor, Atlantis’de oturup, keman çalıp şarkı söyleyen Maria’yı dinliyorsunuz. Son 30 sayfa hiç bitmesin istedim. Gelecek sayfalarda kötü hadiseler yaşanacağını tahmin ettikçe içim burkuldu ve şu an kendimi boşlukta hissediyorum.
Son olarak, Raif Efendi’nin, Maria’dan olan kızını tren istasyonunda ilk ve son kez gördüğündeki söylediği bir cümlesiyle kapatayım;
“Tekerlekler bir raydan bir raya atlarken kızımın uyuyan başı hafifçe sarsılıyor...”
·
1 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.