"Ne oluyor biliyor musun? Bazen önüme upuzun bir cadde çikiyor. Öyle uzun ki insan bunun sonu gelmez sanıyor. O zaman acele etmeye başlıyorsun. Gittikçe daha çok acele ediyor insan. Her önüne baktığında yolun hic de kisalmamis olduğunu fark ediyorsun. Daha gizli ve daha gayretli çalışıyorsun, sonunda nefesin kesilip güçsüz kalıyorsun. Ve cadde hala upuzun bir şekilde seni bekliyor. İnsan caddenin tamamına bakıp hemen bir karara başlamalı. Her zaman adım adım ilerleme li. Sürekli bir adım sonrasını düşünmeli, bir adim, sonra derin bir nefes, sonra bir süpürge. İşte o zaman hayat zevkli olur. Önemli olan işini iyi yapmaktır. Öyle de olmalı.
Bir de bakarsın ki adım adım bütün yolu bitirmissin. Nasıl olduğunu anlamadan ve yorulmadan"