"Maşallah cin gibi şimdiki çocuklar. Bütün şarkıları ezbere biliyorlar." dedi adam. Hayret etti öteki: "Allah Allah..."

Şimdiki Çocuklar Birer Salak!

"Şimdiki çocuklar bir harika! Maşallah öyle çabuk öğreniyor ki..." dedi bir arkadaşım. Düşündüm, ne öğreniyorlar diye? Dizi filmleri kare kare ezbere bilmek marifet değil. Ya da Davut Güloğlu'nun şarkısını ezberden söylemek:

"Katula katula güleyirum haluna,
Bi sözuni geçüremedun karına,
Etmeyisun etmeyisun,
Sen bi kalori bile etmeyisun..."

Eskiden bir şarkı vardı:

"Hey Corç versene borç!
Olmaz Maykıl bende de yok."

Tabi anlayanlar için çok anlamlı sözler bunlar. Ülkemizdeki sanatçılarımız yazıyor bu sözleri. "Toplumun aynası" dediğimiz insanlar yani. Bu sözleri duyunca insanın içi bir tuhaf oluyor. Hele bir şarkı var ki, mest olursun: "Honki ponki torino" diye başlıyor. O kadar derin bir anlamı var ki bu şarkının, hesap et ki ben bile anlayamıyorum. Çok derin o çoooook! :-)

İnanamıyorum buna. Bu ne boyda bir cüret böyle. Adamlar göz göre göre çocuklarımızın beyinlerine paslı çiviler çakıyorlar ve biz de "Nasıl da ezberlemiş amcası, bak da bi söylesin de dinle honki ponkiyi!" deyip eğleniyoruz. Yazık.

Çocuklarımızın ne suçu var? Onları bu hale getiren bizleriz. Kusursuz beyinlerine saçma sapan müdahaleler yapılmasını engellemeyen sen ve ben.

Çocuklar insanlık kuruldu kurulalı harika şeyler. Ama biz büyükler onların pırıl pırıl dehalarına küf bulaştırıp mahvettik onları.