Tevazu , insanın rastladığı herkesi kendinden üstün görmesi, o kimsenin Allahu Teâlâ katında benden hayırlı , derecesi benden yüksek olabilir demesidir.

Karşılaştığı kimse küçük ise , Allahu Teâlâya asi olmadı, bense isyan ettim, şüphesiz o benden iyidir , demelidir.

Karşılaştığı yaşlı ise , benden önce ve daha çok ibadet etmiştir, benden iyidir demelidir.

Alimle karşılaşsa, benim erişemediğim makama erişti , benim kavuşamadığım şeye kavuştu , benim bilmediğimi bildi, yaptıklarımı ilimle yaptı , bu da benden iyidir demelidir.

Rastladığı cahil ise , Allahu Teâlâya cahil olduğu için isyan etti, ben ise bile bile isyan ediyorum onun sonunun ne olacağını ve benim akıbetimin nasıl olacağını bilmiyorum demelidir.

Kafirle karşılaşırsa , bir gün müslüman olur da sonu hayırlı amel üzerine olur , benim ise kötülük küfür yapıp fena amelle gitmem olabilir demelidir.