Sorunlu Evlerde Ruh Hastaları OtururEdebiyat
Fyodor Mihayloviç Dostoyevski'nin kısa romanı Ev Sahibesi'ni kısa bir sürede okuyup bitirdim. Başlarda biraz sıkıcı gibi gelse de sonradan açılan kitap az sayfada çok şey anlatıyor. Varlık Yayınları'ndan okuduğum kitapta sadece Ev Sahibesi var başka bir öykü falan yok. Puntolar biraz küçük olduğu için gözümü bozdu ama olsun Dostoyevski için katlanılır. Dil olarak bildiğimiz klasik Rus edebiyatı olan Ev Sahibesi ince bir kitap olduğu halde uzun cümleler içeriyor. Öncelikle baş karakterin ayrıntılı biçimde tanıtıldığı kitapta değişik bir atmosfer bizi bekliyor. Karakterler arasında pek normal insan olduğunu söyleyemem. Baş karakter direk hasta diğerleri daha hasta. Kişi ve ortamlar anlatıldıktan sonra hikaye akıyor zaten. Konuya geldiğimizde; Ordınov adında kitap delisi ve psikolojik sorunlu bir adam var elimizde ve bu arkadaşın yeni evinde yaşadığı anıları okuyoruz. Sık sık ev değiştiren Ordınov bir gün sokakta aylak aylak gezerken kiliseye gideceği tutar. Orada bir çiftin dua ettiğini görür ve kadından çok etkilenir. Çifti takip eden adamımız evlerinde kiralık oda olup olmadığını sorar ve yerleşmeye karar verir. Katerina ismindeki kadın Ordınov'a büyük ilgi gösterir ve o da yakınlaşmaktan geri durmaz. Ancak kadın karanlık geçmişi yüzünden sıkıntılıdır ve Murin adındaki ihtiyar eşi onu fazlasıyla etkilemektedir. Murin denen kişi sara hastası olduğu halde çevresince ermiş olarak tanınır ve pek çok sayıda parayla fal baktıran, dua ettiren müşterileri vardır. Böyle bir hengamenin ortasına düşen Ordınov kendi sorunları yetmezmiş gibi bir de ev sahibesi olacak kişiyle ilgilenmeye başlar. Hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında, Katerina ilgi arsızı bir fettan olsa da geçmişi oldukça başka. Bu kadın yüzünden Ordınov ve Murin arasında bir çekişme olduğu söylenebilir. Bu uzun öyküde yazar bize aile bağlarını, arkadaşlık ilişkilerini ve toplum içindeki kentli köylü ayrışmasını anlatmaya çalışmış. Dostoyevski genelde geniş bir karakter kitlesi kullanır ancak bu kitapta fazla karakter yok. Yazar kişileri az ama öz anlatmaya çalışmış. Kimi zaman kendimizi gördüğümüz ve empati kurduğumuz kişiler olmuş diyebilirim. Bir tane Tatar kapıcı var ki en kafayı sıyırmış kişi olabilir, adamın bozuk Rusçası dışında anlatmak istediğini anlatma becerisi yok. Fakat Ordınov'un arkadaşı Yaroslav İlyiç kitabın en normal karakteri diyebilirim, oldukça yardımsever biri ve bir tersliğini görmedim. Böyle ruh hastası bir toplumda normal kalabildiği için tebrik ediyorum kendisini. Dostoyevski Murin karakteri üzerinden dini değerleri sömürmeyi işliyor esasında. Direk söylemese de bazı şeyleri okuyup düşünerek anlamak mümkün. O dönemin Rus toplumunun bir yansımasını göstermeye çalışmış kendisi. Çarpıcı bir sonla biten kitabı beğendim ben. Dostoyevski'ye başlangıç okunabilir diye düşünüyorum. ilginç bir şekilde fazla içme muhabbeti yok gibi. Gelgelelim insanın kendi evi gibisi yoktur, kiralarda yaşamak kolay değil. Ev sahibi önemli bir konu kimine para hastası hacı amcalar gelirken, kimine de böyle alev alev yanan genç kadınlar düşüyor.
·
82 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Can, Remzi, Everest de iyidir. Türkçe klasiklerde bile basım farkı var. Kitapları daha anlaşılır kılmak için, sadeleştirme yapıla yapıla, kitabın ruhu gidiyor.
Remzi bayağı eski. Everest reklam kokan hareketler yaptı son zamanlarda. Can da iğrenç kapakları yüzünden gıcık olduğum bir yayınevi. Olsun ama iyiler yine. Sadeleştirmeye karşıyım, her zaman tam metin okumak lazım sonra bir anlamı kalmıyor.
Hep söylerim, dünya klasiklerinde, yabancı çeviriler de, çevirmen ve basımevi çok önemlidir. Eminim farklı basımlarda, daha farklı yorumlar gelir.
Çok doğru. Iş Bankası Yayınları dört öykü şeklinde yayınlamış olması lazım. Çeviri ve yayınevi aşırı önemli, geçmişte çok cefasını çektim iyi bilirim.