Bilinmeyen Bir Erkeğin MektubuEdebiyat
Tarihin en suçlu bilinmeyeninden, daha çok ölümleriyle bilinene...
Ben, erkek. Bir çocuktum zamanında, öyle de kalmam gerekirdi. Sonraları artık büyümem gerektiği anlatıldı.
Masumluğumu kaybettiğim nokta işte tam da o kırılma noktasıydı.
Anlatılması gereken hikaye ise benim değil, unutulanlara ve anlatılmayanlara ait olan yarım kalmış hikayelerdi.
Suçluyorum!
Bugün senin doğum günün, kadın. Ne o, yoksa kutlamayacak mısın?
Bugün suçluluğumun en çok yüzüme vurulduğu gündür, kadın. Ne desem sana, nasıl affettirsem kendimi?
Suçluyum ve en kötüsü de tarih boyunca hiçbir mantıklı bahanem olmadan suçluyum sana karşı, ey kadın.
Sen, kadın. Ben senin çoğu zaman ölüm günün oldum. Oysaki sen benim annemdin, doğum günümdün. İşte bu kadar vefasız bir mahluktum.
Sen, kadın. Bir zamanlar Sükeyne bint Hüseyin'din. Beş kez evlendin ve bu beş evliliğin hiçbirisinde kocana boyun eğmeyi kabul etmedin. Ölüm günün olacaktım az kalsın senin. Zor kurtuldun elimden.
Sen, kadın. Bir zamanlar Hypatia'ydın. Çekemedim düşünmeni ve sorgulamanı. Yok ettim bu dünyadan seni. Parçalarına ayırdım bilgi dolu bedenini. Bu, matematiğin belki de tarihteki en kederli günüydü. Sayılar bile birbirine küsmüştü o gün. Bedeni parçalara bölen insanların varlığının yanında sayıların bölünmesinin ne anlamı kalırdı?
Sen, kadın. Bir zamanlar tekstil fabrikasında hakkını aramak için grev yapan kadınlardın. Kitledim seni içeri, yaktım 129 tane benzerini acımadan. 8 Mart Dünya Kadınlar Günü'ne sebep oldum.
Sen, kadın. Bir zamanlar Anne Frank'tin. Aldırmadım sadece masum bir çocuk olmana. Yeryüzü ve savaşlar daha çok ölü istiyordu. Attım insanlık ayıbım olan toplama kamplarımın içine seni. Senin gibileri toplarken aslında hayatın içinden çıkarmıştım sizleri. Dört işlem arasında çarpan kalpler ve bölünen ırklar bu olaya kayıtsız kalmıştı.
Sen, kadın. Bir zamanlar Farkhunda'ydın. İftira attım sana. Dövdüm, yerlerde sürükledim. Linç ettim seni hemcinslerimle birlikte. Bir çatıdan aşağı attım suçsuzluklarını. Arabayla geçtim üzerinden, benzinle yaktım bedenini. Ateş ilk kez icat olmayı bu kadar istememişti.
Sen, kadın. Bir zamanlar Özgecan'dın. Parçalarına ayırdım aklındaki hayallerle birlikte seni. Cehennem oldum gülüşlerine. En sevdiğin şiir olan "Beni Kör Kuyularda Merdivensiz Bıraktın" şiirinden yola çıkarak seni kör bir hayat kuyusunda merdivensiz bıraktım. Nokta oldum yazdığın ve yazacağın bütün şiirlere. Üç nokta ilk kez noktanın yerine geçmeyi bu kadar çok istemişti.
Sen, kadın. Bir zamanlar Şule Çet'tin. Ceza vermeliydim sana cinsel zevklerimi doyurmayı kabul etmediğin için. Bunu bana nasıl yapardın? Aşağı attım gökdelenin tepesinden masum bedenini. Kendi zevklerim yerine yeryüzünün kan ihtiyacını doyurdum, onun hiçbir zaman doymayacağını bile bile. Fakat ne de olsa ölümlerine, başarısızlıklarına kader ve fıtrat deyip de geçiştiren bir ülkedeydim. Şule'nin de ölümü aşırı önemli gözükmemeliydi, hatta intihar süsü vermek iyi bir fikirdi.
Sen, kadın. Bir zamanlar Fantine'din. Anneydin. Görmen gerekiyordu çocuğunu. Ama bana da para lazımdı. Dişlerini ve saçlarını sattırdım. Yetmedi. Çocuğunu göstermedim. Son çaren olarak adını "fahişe" olarak değiştirmene sebep oldum. Sefiller romanındaki en nefret edilesi karakterdim.
Sen, kadın. Bir zamanlar bilinmeyen bir kadındın. Mektuplar yazardın bana. Mektup yazma sırası ise artık bendeydi. Ben daha çok bilinmemeliydim ve sen de daha çok bilinmeliydin. Hiç kimse beni cinayetlerimle bilmemeliydi fakat herkes seni ölümleriyle bilmeliydi.
Sen, kadın. Sen, Kafka'nın kuşuydun ve ben tarih boyunca senin kafesin oldum. Özgürce uçmaya çabaladığın her an seni kafeslere soktum.
Sen, kadın. Toprak Ana'ydın. O kadar çok toprağa gömmüştüm ki senden, toprağı bile artık senle adlandırdım.
Gözyaşına sebep oldum kimsenin yüzünden silmediği,
Bağrındaki taşa sebep oldum kimsenin yerinden oynatmadığı.
Acılarına ve içinde sakladıklarına sebep oldum kimsenin dinlemediği,
Küfürleri bile seninle adlandırdım kimsenin ağzımdan ayıramadığı.
Özgürlüğüne, hayallerine ve gülüşlerine müebbet bir hapis cezası oldum cezasını sadece senin çektiğin.
"Çok da şeyimde!" dedim ölümlerini duyduktan sonra. Bir tek o anda doğruyu söyledim. Beynimin yerine şeyimi koydum.
Laf attım, tecavüz ettim, aldattım, arkandan konuştum, öldürdüm.
Kendimi suçluyorum!
Affım yok bütün bunlardan sonra. Beraat edemem insanlık mahkemesinden artık.
Suçluluğum ve kelimelere sığamayacak iğrençliğim artık o kadar tescillendi ki, anitsayac.com adında dijital bir anıt kurulmasına ve 2020 yılının henüz başında 54 sayısı yazmasına sebep oldum. Bütün cinayetlerimden sonra dijital de olsa bir ödül verilmişti bu yüz karası başarıma en sonunda.
Erkek, kendi suratına tüküremiyor ya... En acısı da bu olsa gerek be kadın. Tarihte yakılan o kadar kitaptan sonra, yakılmayı en çok hak eden bir mektup yazıyorum sana kadın.
Ah kadın, emin ol ki aynaya baktığımda utanıyorum yüzsüz yüzümü görmekten. Aynayı icat eden adama sövüyorum her gün içimden.
Ölme artık kadın ölme. Sana yalvarırım ölme artık. Yaşamalısın. Her zaman yaşamalıydın...
Hislerimin böyle olduğu bir gün nasıl kutlu olabilir ki ey kadın?
Candın sen, hâlâ da cansın. Ben ise senin sürekli canını aldım.
Bir erkek olarak seni her gün değil bir tek bugün hatırladım.
Kalktım bir de unutulmuş olan cesetlerini listeleyip bir mektupla yine sana hatırlattım.
Suçluyorum kendimi çünkü hiçbir zaman iflah olmayacağım.
Ben yüz karasıysam, sen bembeyazsın be kadın.
Azrail'in yetişemediği listesinde olmasın artık adın...
23 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Okurken gözyaşlarına hakim olamıyo insan. Kalemine, ruhuna, yüreğine sağlık. Bir yerde okumuştum “Adam gibi adamın yanında kadına her gün 8 mart’dır diye”
Değerli yorumunuz için çok teşekkürler, bu devirde o tür adam bulması artık epey zor maalesef.
En sevdiğim kadın yazarlardan 10 adet kitap önerisinde bulunalım o halde: youtu.be/ymtS7WAG2fQ
Keyifli izlemeler, güzel bir gününüz olsun.
Oğuz sen hergün yeni bir mektup yaz. Konusu ne olursa olsun utanç, pişmanlık, keyif ya da keder. Yüreğin ve kalemin hiç susmasın güzel gönüllü genç adam.
:)) İyi ki varsın ve iyi ki bu sitedesin abla. Çok başkasın. Böyle şeyler ara sıra yazıldığında daha nadir ve değerlidir, aynı senin gibi bir insanın nadirliği gibi. Eksik olma...
Notları kötü olan birkaç öğrenci eğitim sisteminden şikayet ederse bu pek de ciddiye alınmaz.Ne zaman ki başarılı kabul edilen öğrenciler de destek verir bu şikayete o zaman ulaşmaya baslar mesaj birilerine.
Siyah ırkın mucadelesi beyaz insan da destek verince güç kazanır.Kim ki zorlukla boğusur boguşmayan çoğunluk kör,sağır olur.Ne zaman ki rahatta olanlar da uyanır destek olur işte o zaman bir şeylerin değisim şansı olur.
Bir erkekten okumak ayrıca mutlu etti.
Teşekkürler.
Değerli yorumun için ben teşekkür ederim, insanın içinden geçenleri söyleyebilmesi kadar büyük bir özgürlük yok. Zira daha çok dile getirilmesi gereken insanlardan bahsettim aslında. Her gün aklımda cesetleri dolaşan insanları bir iletide toplamış oldum. Sevgilerimle...