‘’Evimiz aydınlık, pırıl pırıl ve sıcak. Önünde bir boğaz eksik. Bir de sen çok eksiksin Leyla’cığım.’’
#40181248
Böyle sevilen, tüm bedende ve ruhta hissedilen bir dostluk, sıkıntılarını, içini kemirenleri, mutluluklarını anlattığı bir kadına yazılan mektuplardan oluşan bir eser. Sürekli hayatı, toplumu ve toplumun nezdinde de kendini sorgulama halinde olan bir yazar Tezer Özlü. Ve kendisi için 
Yeryüzüne Dayanabilmek İçin adlı eserinde şu cümleyi kullanıyor. ‘’ Toplumun oluşumunda en çok bireyin varlığına önem veren bir bireyciyim.’’
42 yıllık yaşamında çok fazla sıkıntılar yaşamış, duyguları ne istiyorsa onu yapmaya çalışmış bir kadın. Bu kitapta onunla sohbet ediyormuş gibi bir hisse kapılıyor insan.
Leyla erbil'e mektuplarında hayatından, edebiyattan konuşuyor. Edebiyata, yazılan eserlere eleştirisinden bahsediyor ve giydiriyor aynı zamanda.
‘’Bu gariban insanlar ne kendilerinin, ne yazdıklarının farkındalar. Zaten farkında olsalar bunları yazmazlar.’’
#40179526
Duygularını, içindeki ufak umut kırıntılarını anlatıyor. Sevgisini anlatıyor, Hans’ı anlatıyor Leyla’ya, bu adam benim ölümüm, kafatasım o benim diyebiliyor.
Kafka’yı ne kadar sevdiğinden başka bir şey okuyamadığından bahsediyor.
Sevgiden bahsediyor mesela;
‘’Ama insanın kendisi kadar duygulu bir insanla bir sevgiyi bölüşmesi, birbirine sevgiyi aktarması ve o insanla bir arada yaşaması o kadar güzel, ama o kadar zor ki.’’
#40180586
Doğa sevgisinden bahsediyor mesela;
‘’Artık bir kent insanı değilim. Doğayı, sessizliği ve küçük kasabaları seviyorum.’’
#40180504
Leyla’ya ‘’Ama gene küçük bir kitap yaparsam, okuyana bir şey versin, içini dalgalandırsın, onu huzursuz etsin istiyorum...’’ diyor. Bu noktada huzurun mutlak olması gerekmediğini sorgulamaya başlıyor insan. Tezer de öyle hissediyor, ki yazdıkları huzursuz edici ve bol melankoli dolu.
Huzursuzluğu her yanını sarmış Tezer’in. Çocukluğunda, gençliğinde yaşadıkları tüm hayatına mal olmuş. Huzursuz ve aynı zamanda hassas bir ruha dokundum ben onun bu mektupları okurken.
Birbirlerine yazdıkları mektupları kitap haline getirme sözleri varmış. Leyla tutmuş sözünü, ama erken gitmiş Tezer bu dünyadan, ya da tam vaktinde gitmiş kimseye muhtaç olmadan. Bu süreçten de bahsediyor mektuplarında.
Sevin onun naif yüreğini ve aykırı yazılarını.
Ve tanıyın onu …
Ama önce 
Çocukluğun Soğuk Geceleri ile tanıyın onu.
Yeryüzüne Dayanabilmek İçin adlı eserinde şu cümleyi kullanıyor. ‘’ Toplumun oluşumunda en çok bireyin varlığına önem veren bir bireyciyim.’’
42 yıllık yaşamında çok fazla sıkıntılar yaşamış, duyguları ne istiyorsa onu yapmaya çalışmış bir kadın. Bu kitapta onunla sohbet ediyormuş gibi bir hisse kapılıyor insan.
Leyla erbil'e mektuplarında hayatından, edebiyattan konuşuyor. Edebiyata, yazılan eserlere eleştirisinden bahsediyor ve giydiriyor aynı zamanda.
‘’Bu gariban insanlar ne kendilerinin, ne yazdıklarının farkındalar. Zaten farkında olsalar bunları yazmazlar.’’
#40179526
Duygularını, içindeki ufak umut kırıntılarını anlatıyor. Sevgisini anlatıyor, Hans’ı anlatıyor Leyla’ya, bu adam benim ölümüm, kafatasım o benim diyebiliyor.
Kafka’yı ne kadar sevdiğinden başka bir şey okuyamadığından bahsediyor.
Sevgiden bahsediyor mesela;
‘’Ama insanın kendisi kadar duygulu bir insanla bir sevgiyi bölüşmesi, birbirine sevgiyi aktarması ve o insanla bir arada yaşaması o kadar güzel, ama o kadar zor ki.’’
#40180586
Doğa sevgisinden bahsediyor mesela;
‘’Artık bir kent insanı değilim. Doğayı, sessizliği ve küçük kasabaları seviyorum.’’
#40180504
Leyla’ya ‘’Ama gene küçük bir kitap yaparsam, okuyana bir şey versin, içini dalgalandırsın, onu huzursuz etsin istiyorum...’’ diyor. Bu noktada huzurun mutlak olması gerekmediğini sorgulamaya başlıyor insan. Tezer de öyle hissediyor, ki yazdıkları huzursuz edici ve bol melankoli dolu.
Huzursuzluğu her yanını sarmış Tezer’in. Çocukluğunda, gençliğinde yaşadıkları tüm hayatına mal olmuş. Huzursuz ve aynı zamanda hassas bir ruha dokundum ben onun bu mektupları okurken.
Birbirlerine yazdıkları mektupları kitap haline getirme sözleri varmış. Leyla tutmuş sözünü, ama erken gitmiş Tezer bu dünyadan, ya da tam vaktinde gitmiş kimseye muhtaç olmadan. Bu süreçten de bahsediyor mektuplarında.
Sevin onun naif yüreğini ve aykırı yazılarını.
Ve tanıyın onu …
Ama önce Çocukluğun Soğuk Geceleri ile tanıyın onu.
··
148 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kısa, öz, net.. Çok güzel bahsetmişsiniz kitaptan. Tezer Özlü'ye dair bütün kitaplar büyük ilgimi çeker, her birine ayrı bir hayranlığım vardır. Bu kitap da onlardan birisi. Daha çok okunmasını dilerim.. İncelemeniz için de size de ayrıca teşekkür ederim, Tezer'e değer verip hakkında bir şeyler yazmış olmanız ne güzel...
Hacer
Gönderi Sahibi
Teşekkür ediyorum değerli yorumunuz için, geç tanıdığım bir dostum gibi ama aynı zamanda hep tanıyormuşum gibi hissediyorum onu. Tekrar tekrar okusam, dinlesem onu sıkılmayacağımı biliyorum. Ve ben de daha çok tanınmasını, okunmasını dilerim...