Puan vermedi·125 syf.··
Beğendi
·2019 42. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 29 Mayıs 2019 15:26
"Tüm yazılmışlar arasında sevdiğim tek şey birilerinin kendi kanıyla yazdığıdır. Kanla yaz: Fark edeceksin ki kan ruhtur.'
-NİETZSCHE
Reis'e ait okuduğum 4. kitap oldu. Daha önce benim için şu ana kadar okuduğum en yalın kitabı olan ve içerisinde 638 aforizma bulunan 
İnsanca, Pek İnsanca 1. Kitap kitabından ziyade kullandığınız Facebook, Twitter, Instagram vb her mecrada gördüğünüz Nietzsche sözlerinin bir arada toplandığı bir kitap oldu.
Kitap içerisinde 295 aforizma bulunmaktadır. Elbette Nietzsche'nin her aforizması birkaç dakika düşünmenize neden olacak ve biraz da korkutacaktır. Okumuş olduğum 4 kitabında da kadınlar hakkında tespitleri veya bazılarının söylemi ile ağır cümleleri, nükteleri yer almakta. İnsanca Pek İnsanca kitabında uzunca değinmiştim aslında ama #35363289
Günah KEÇİSİ Salomé
Sanılanın aksine kadınlar hakkında söylemleri ki bu nedenle, sırf bu yüzden kitaplarına ön yargılı yaklaşan ve okumayı reddeden kadınların hedefi haline gelen Nietzsche'nin sahiden tüm öfkesi tek bir kadın yüzünden miydi? Koca bir hayır.
Nietzsche babasını genç yaşta kaybetmiştir ve bu nedenle içe dönük duygusallık yaşamış, dışarıya dönük soyutlanmıştır. Arkadaşları oyun oynarken, eve misafir gelirken kendisi hep bir köşeye çekilmeyi tercih etmiştir. Genç yaşından beri dini kitapları okur, içten bir şekilde benimserdi. Nitekim bu içtenlik çevredekileri kendisini dinlemeye yöneltti...
Neyse. Babasının ölümü sonrası ailede anne, teyze, kız kardeşi gibi kadınlar daha çok söz sahibi olmaya başlamış. Ağır duygusallık altında kalmaya zorlanan Nietzsche onlardan nefret ettiğini her ne kadar söylese de, içe dönük müthiş bir keder barındırır.
Kadınlar kendisini severdi, ilginç bulur, hoşlantı duyarlardı. Öyle ki kendisine teklifler... teklifler... teklifler de geldi. Peki Nietzsche ne yaptı? Hepsini geri çevirdi.
Nedeni neydi? Utangaçlıkk mıydı? Ailede egemen olan kadınlar yüzünden nefret miydi? Yoksa körelmiş duyguları mı? Hayır. Nedeni korkuydu. Çünkü Nietzsche, çünkü Nietzsche zayıftı. Bu yüzden geri çekilmeyi tercih etti. İşte, bunların bir arada olduğu Nietzsche ki kendisinin deyişiyle "Aşkta her zaman bir delilik vardır" sözü Salomé ile birleşti. Ancak 35 yaşına kadar bekaretini koruyan ve cinselliğin, evliliğin dostluğu ve arkadaşlığı yok edeceğini benimseyen Salomé bu isteği geri çevirdi. (Gerisini zaten biliyorsunuz)
Şimdi, İnsanca Pek İnsanca kitabında olduğu gibi Fransa'dan gelen gazeteci Riva, önceden hazırlamış olduğu soruları Nietzsche ve öğrencisi olan ED ile cevaplamak için sınıfa geçecekler. Keyifli bir sohbet olacağını düşünüyorum. :)
Not: Alttaki karşılıklı diyaloglar önceden işaretlemiş olduğum Nietzsche sözlerinin sorular eşliğinde kesintisiz aktarılması ve ED'in ise kendine özgü, doğaçlama ile vereceği cevaplardan oluşmuştur.
Rita: Sayın Nietzsche, sayın ED. Öncelikle geçen 7 ayın sonunda bana tekrar bu fırsatı verdiğiniz için size müteşekkirim, merci. :) Şimdi ilk sorum şu: Yeniden bir doğum nasıl gerçekleşir? Bu mümkün müdür?
Nietzsche:"Bazı insanlar öldükten sonra gerçekten doğarlar."
ED:"Mümkündür. Tüm ümidini, hayallerini yitirdiğin, öldüğüne gerçekten inandığın an yeni bir doğum gerçekleşecektir."
Rita: Bu soruyu kişisel olarak soracağım Bay Nietzsche. Sizce en bilge insanı nasıl tanırız?
Nietzsche:"En bilge insan, içinde çelişkileri bol olandır."
ED:"Bu şöyle tasvir edilebilir: Kalabalık bir hafıza, yorgun bir beyin. Bir kargaşa ve dışavurumcu bir izlenim."
Rita: Bu soru sadece size Bay Nietzsche. Tanrı inancınızın karamsar olduğu hatta bir dayanağı olmadığı belirtiliyor. Gerekçesini nasıl açıklarsınız?
Nietzsche:"Daima övülmeyi isteyen bir Tanrı'ya inanamam."
ED iç ses:(oy ben senin bıyıklarına...) :)
Rita: Aile ilişkilerine gelirsek, mutsuz evlilikleri yaratan başlıca etken nedir?
Nietzsche:"Mutsuz evlilikleri yaratan, aşkın yoksunluğu değil, dostluğun yoksunluğudur."
ED:"Şüphesiz... Ee... Şe... Benc... Hocama katılıyorum. :) (Gülüşmeler, Rita'nın sandalyeden düşerken nietzsche'leri tarafından son anda kolundan tutulması ve kısa bakışmaların ardından tekrar bir kahkaha tufanı) Ahahah... Üzgünüm ama üstüne bir şey söylemek istemedim. (Kıkırdama)"
Rita: İnanç herhangi bir argümana destek çıkabilir, kanıtlayabilir mi?
Nietzsche:"Akıl hsstanesinde küçük bir gezinti, inancın hiçbir şeyi kanıtlayamadığını gösterir."
ED:"Hayır. Nasıl kanıtlasın ki? Sürekli değişkenlik gösteren ve düşünceye göre farklılık gösteren bir terim sadece."
Rita: Bizi hayata bağlayan umut mudur?
Nietzsche:"Umut aslında bütün kötülüklerin anasıdır çünkü insanın işkencesini uzatır."
ED:"Bence görecelidir. Bir şeye bir inancın varsa, inanç doğrultusunda umudun da vardır. (Nietzsche hafiften kıkırdar) Bir adada mahsur kalmış bir insanın, inançtan çok umuda ihtiyacı vardır."
Rita: Gerçeklik mutlak mıdır?
Nietzsche:"Mutlak olan her şey patolojiktir."
ED:"Mutlak olan her şey diferansiyeldir."
Rita: Pişmanlık genel bir konu biliyorum. Sadece şunu merak ediyorum, sizce pişmanlık duymalı mıyız?
Nietzsche:"Pişmanlık... Asla pişmanlığa boyun eğmeyin, kendinize şunu deyin: Pişmanlık, ilk yapılan aptallığa bir ikincisini eklemektir."
ED:"Evet. Murphy Kanunları'nın dediği gibi, aynı hatayı ikinci kez yaparsanız üçüncü kez de yaparsınız. Onun haricinde hatalarımız, hayat tarafından bize verilmiş birer hediyesidir, armağanıdır."
Rita: Sizi özgürlük anlayışınız nedir?
Nietzsche:"Özgürlük anlayışım: Bir şeyin değeri, kişinin onu elde etmesinden kaynaklanmaz. Onu elde etmek için ödediği bedelden kaynaklanır."
ED:"Şüphesiz taşımış olduğumuz bir yükü ait olduğu yerde bırakır ve uğrunda yaralara, kalıcı izlere sebebiyet versekte sonunda bu bedel ile huzur ve özgür bir ruha erişmiş olacağız. Bazen çakıl taşlarının üzerinden çıplak ayaklarla koşmak gerekir, bu da karşı tarafı daha bir anlamlı kılar."
(Soruların bittiğini söyleyen Rita sayesinde ED lavaboya gitmek için izin istemiş ve Rita'da çantasını toparlamak için toparlanmaya başlamış. Bu sırada Nietzsche'nin yanına sokularak şu soruyu fısıldar bir şekilde söylemiş)
Rita:efendim, sizce Tanrı nerede? ona ulaşmak için neler yapmalı?
Nietzsche:" Tanrı öldü. Tanrı ölü kalacak. Onu biz öldürdük. Katillerin en katili olan bizler."
(Buz gibi kesilen Rita, içeriye ED'in girmesiyle yerinden kalkar ve teşekkür ederek oradan ayrılır.)
Keyifli okumalar.
İnsanca, Pek İnsanca 1. Kitap kitabından ziyade kullandığınız Facebook, Twitter, Instagram vb her mecrada gördüğünüz Nietzsche sözlerinin bir arada toplandığı bir kitap oldu.
Kitap içerisinde 295 aforizma bulunmaktadır. Elbette Nietzsche'nin her aforizması birkaç dakika düşünmenize neden olacak ve biraz da korkutacaktır. Okumuş olduğum 4 kitabında da kadınlar hakkında tespitleri veya bazılarının söylemi ile ağır cümleleri, nükteleri yer almakta. İnsanca Pek İnsanca kitabında uzunca değinmiştim aslında ama #35363289
Günah KEÇİSİ Salomé
Sanılanın aksine kadınlar hakkında söylemleri ki bu nedenle, sırf bu yüzden kitaplarına ön yargılı yaklaşan ve okumayı reddeden kadınların hedefi haline gelen Nietzsche'nin sahiden tüm öfkesi tek bir kadın yüzünden miydi? Koca bir hayır.
Nietzsche babasını genç yaşta kaybetmiştir ve bu nedenle içe dönük duygusallık yaşamış, dışarıya dönük soyutlanmıştır. Arkadaşları oyun oynarken, eve misafir gelirken kendisi hep bir köşeye çekilmeyi tercih etmiştir. Genç yaşından beri dini kitapları okur, içten bir şekilde benimserdi. Nitekim bu içtenlik çevredekileri kendisini dinlemeye yöneltti...
Neyse. Babasının ölümü sonrası ailede anne, teyze, kız kardeşi gibi kadınlar daha çok söz sahibi olmaya başlamış. Ağır duygusallık altında kalmaya zorlanan Nietzsche onlardan nefret ettiğini her ne kadar söylese de, içe dönük müthiş bir keder barındırır.
Kadınlar kendisini severdi, ilginç bulur, hoşlantı duyarlardı. Öyle ki kendisine teklifler... teklifler... teklifler de geldi. Peki Nietzsche ne yaptı? Hepsini geri çevirdi.
Nedeni neydi? Utangaçlıkk mıydı? Ailede egemen olan kadınlar yüzünden nefret miydi? Yoksa körelmiş duyguları mı? Hayır. Nedeni korkuydu. Çünkü Nietzsche, çünkü Nietzsche zayıftı. Bu yüzden geri çekilmeyi tercih etti. İşte, bunların bir arada olduğu Nietzsche ki kendisinin deyişiyle "Aşkta her zaman bir delilik vardır" sözü Salomé ile birleşti. Ancak 35 yaşına kadar bekaretini koruyan ve cinselliğin, evliliğin dostluğu ve arkadaşlığı yok edeceğini benimseyen Salomé bu isteği geri çevirdi. (Gerisini zaten biliyorsunuz)
Şimdi, İnsanca Pek İnsanca kitabında olduğu gibi Fransa'dan gelen gazeteci Riva, önceden hazırlamış olduğu soruları Nietzsche ve öğrencisi olan ED ile cevaplamak için sınıfa geçecekler. Keyifli bir sohbet olacağını düşünüyorum. :)
Not: Alttaki karşılıklı diyaloglar önceden işaretlemiş olduğum Nietzsche sözlerinin sorular eşliğinde kesintisiz aktarılması ve ED'in ise kendine özgü, doğaçlama ile vereceği cevaplardan oluşmuştur.
Rita: Sayın Nietzsche, sayın ED. Öncelikle geçen 7 ayın sonunda bana tekrar bu fırsatı verdiğiniz için size müteşekkirim, merci. :) Şimdi ilk sorum şu: Yeniden bir doğum nasıl gerçekleşir? Bu mümkün müdür?
Nietzsche:"Bazı insanlar öldükten sonra gerçekten doğarlar."
ED:"Mümkündür. Tüm ümidini, hayallerini yitirdiğin, öldüğüne gerçekten inandığın an yeni bir doğum gerçekleşecektir."
Rita: Bu soruyu kişisel olarak soracağım Bay Nietzsche. Sizce en bilge insanı nasıl tanırız?
Nietzsche:"En bilge insan, içinde çelişkileri bol olandır."
ED:"Bu şöyle tasvir edilebilir: Kalabalık bir hafıza, yorgun bir beyin. Bir kargaşa ve dışavurumcu bir izlenim."
Rita: Bu soru sadece size Bay Nietzsche. Tanrı inancınızın karamsar olduğu hatta bir dayanağı olmadığı belirtiliyor. Gerekçesini nasıl açıklarsınız?
Nietzsche:"Daima övülmeyi isteyen bir Tanrı'ya inanamam."
ED iç ses:(oy ben senin bıyıklarına...) :)
Rita: Aile ilişkilerine gelirsek, mutsuz evlilikleri yaratan başlıca etken nedir?
Nietzsche:"Mutsuz evlilikleri yaratan, aşkın yoksunluğu değil, dostluğun yoksunluğudur."
ED:"Şüphesiz... Ee... Şe... Benc... Hocama katılıyorum. :) (Gülüşmeler, Rita'nın sandalyeden düşerken nietzsche'leri tarafından son anda kolundan tutulması ve kısa bakışmaların ardından tekrar bir kahkaha tufanı) Ahahah... Üzgünüm ama üstüne bir şey söylemek istemedim. (Kıkırdama)"
Rita: İnanç herhangi bir argümana destek çıkabilir, kanıtlayabilir mi?
Nietzsche:"Akıl hsstanesinde küçük bir gezinti, inancın hiçbir şeyi kanıtlayamadığını gösterir."
ED:"Hayır. Nasıl kanıtlasın ki? Sürekli değişkenlik gösteren ve düşünceye göre farklılık gösteren bir terim sadece."
Rita: Bizi hayata bağlayan umut mudur?
Nietzsche:"Umut aslında bütün kötülüklerin anasıdır çünkü insanın işkencesini uzatır."
ED:"Bence görecelidir. Bir şeye bir inancın varsa, inanç doğrultusunda umudun da vardır. (Nietzsche hafiften kıkırdar) Bir adada mahsur kalmış bir insanın, inançtan çok umuda ihtiyacı vardır."
Rita: Gerçeklik mutlak mıdır?
Nietzsche:"Mutlak olan her şey patolojiktir."
ED:"Mutlak olan her şey diferansiyeldir."
Rita: Pişmanlık genel bir konu biliyorum. Sadece şunu merak ediyorum, sizce pişmanlık duymalı mıyız?
Nietzsche:"Pişmanlık... Asla pişmanlığa boyun eğmeyin, kendinize şunu deyin: Pişmanlık, ilk yapılan aptallığa bir ikincisini eklemektir."
ED:"Evet. Murphy Kanunları'nın dediği gibi, aynı hatayı ikinci kez yaparsanız üçüncü kez de yaparsınız. Onun haricinde hatalarımız, hayat tarafından bize verilmiş birer hediyesidir, armağanıdır."
Rita: Sizi özgürlük anlayışınız nedir?
Nietzsche:"Özgürlük anlayışım: Bir şeyin değeri, kişinin onu elde etmesinden kaynaklanmaz. Onu elde etmek için ödediği bedelden kaynaklanır."
ED:"Şüphesiz taşımış olduğumuz bir yükü ait olduğu yerde bırakır ve uğrunda yaralara, kalıcı izlere sebebiyet versekte sonunda bu bedel ile huzur ve özgür bir ruha erişmiş olacağız. Bazen çakıl taşlarının üzerinden çıplak ayaklarla koşmak gerekir, bu da karşı tarafı daha bir anlamlı kılar."
(Soruların bittiğini söyleyen Rita sayesinde ED lavaboya gitmek için izin istemiş ve Rita'da çantasını toparlamak için toparlanmaya başlamış. Bu sırada Nietzsche'nin yanına sokularak şu soruyu fısıldar bir şekilde söylemiş)
Rita:efendim, sizce Tanrı nerede? ona ulaşmak için neler yapmalı?
Nietzsche:" Tanrı öldü. Tanrı ölü kalacak. Onu biz öldürdük. Katillerin en katili olan bizler."
(Buz gibi kesilen Rita, içeriye ED'in girmesiyle yerinden kalkar ve teşekkür ederek oradan ayrılır.)
Keyifli okumalar.
··
921 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Nietzsche ile ilgili ufak bir tiyatro gibi yazdıklarınız, İnsanca, Pek İnsanca kitabına yaptığınız inceleme de öyle. Açıkçası böyle bir eser kaleme alsanız keyifle okuyacağımı fark ettim.
Özellikle ED’nin Nietzsche’ye olan hayranlığına ben de sahibim (pos bıyığına kurban olsunlar, hayran hayran bakmalar vs.) :D Kaleminize, emeğinize sağlık. Eğlenceli bir öğreticiliğe sahipti. :)
Eminkolnikov
Gönderi Sahibi
Üniversiteden hocam hep yaz derdi oysa ben yazmayı da pek sevmem. Ama yazarsam seri katillere ilgimden dolayı bir şeyler karalardım ve kesinlikle yukarıdaki gibi diyaloglar olurdu. :) Bu yüzden önceliği şapkayı indirerek size veriyorum
:)