Karalamaca·88 syf.·Edebiyat
8/10
2019 36. kitabı
‘’Kırmakla acımak arasında kalınmışlık…’’
Aziz Bey, kibrinin inadının kölesi olmuş. Kendine bile itiraf etmeye korktuğu diğer tüm duygulardan kaçar korkak olmuş.
Bir öykü değil bir hayat hikâyesi, kendi içinde kendini yitirmişliğin hikâyesi. Bir hadise…
Aziz Bey hadisesi…
Kimine göre beyde değildir kim bilir, kimine göreyse başlı başına, duygusuyla fikriyle her şeyiyle tam bir bey!
Kitaba sığmamış taşmıştı onun kibri, hayata karşı tutunduğu yaklaşımlar.
O hiç kimseye ne mecbur ne muhtaç. Öyle ki her şeyler etrafındaki herkesler ona muhtaç olmalıydı, muhtaçlıktan kastım herkes onun istediği gibi, istediği zaman onları ‘kişileri’ öz hayatının çerçevesine istediği kalıplarda sığdırır, istediği zaman onları çerçevesinden çıkarırdı. Çünkü o Aziz beydi.
Karısını sevmek istediği zamanı bile kendi seçmişti…
Bknz; ‘’ karısını sevmek istediği zamanı da kendi seçmişti ama karısı yatmıştı işte.’’ S69
İşte Aziz Bey, işte Tamburisi, yoğurulmuş iç sıkıntıları.
‘’Öyle bir aşk bekliyordu ki hayattan, yüzünde birden bire patlayan bir tokat gibi onu serseme çevirsin. Eli ayağı tutulsun, kesilsin. Böyle çarpan aşka aşk derdi Aziz Bey.’’
Öyle de oldu…
Maryamı peşinden koşup ardından yuvarlandığı, dağıldığı Maryama âşık oldu.
Sonrası karanlık, yolları, yılları karardı Aziz Beyin. Kendiyle birlikte kendinin olan/olmayan her şeye bulaştı karanlığı.
Annesine babasına… Vuslat’a, Zeki’ye... Ardına arkasına, yarınına.
Sayın Tunç okuyucuları, sizleri de Aziz beyin hayatına davet ediyor, bu güvensiz, umutsuz, romantik öykünün içinde salınmaya çağırıyorum.
Nitekim öykünün içinde kayboluşumu bir ben biliyorum. Birde beni çeken Bey, Okurken başucumdan ayrılmayan nöbet tutan bir beydi Aziz Bey.
--
Ayfer Tunç’un okudğum 2. Kitabı oldu Aziz Bey, her yönüyle konuşulmaya müsait bir öyküydü.
İnsani duyguların yoğunluğuyla en çokta keşkeler, kibirlerle yoğurulmuş bir öykü kitabıydı.
En sevdiğim tarafı bir kadın yazarın bir erkeğin dünyasını bu kadar iyi yorumlayabilmesi oldu.
Bunun dışında anlatım biçimine diline zaten diyecek yok.
Sonrasında, uzun zamandır inceleme yazmıyordum, yazmakta istemiyordum.
Fakat azda olsa bir yorum yapmam gerektiğini düşündüm.
Okuyan herkese teşekkür ederim, ve siteyi bu güzel etkinlikle güzelleştiren; sevgili @Nephrenka ve 
Cem Єren ‘e teşekkürlerimi sunuyorum.
Okuyan herkese teşekkürler, birdahaki incelemede görüşmek üzere.
Cem Єren ‘e teşekkürlerimi sunuyorum.
Okuyan herkese teşekkürler, birdahaki incelemede görüşmek üzere.··
128 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Mathilda
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim güzel yorumunuz için. Mutlaka okuyun, hemen okuyun hemennnn :)))
İncelemenin başları kitaba ağıt gibi olmuş :) Hatta kitabın kasvetli ve hüzünlü havası resmen senin de diline yansımış. Etkilenmişsin besbelli... Aziz Bey'e gelince, o hatalarıyla günahlarıyla bir insan, bir erkek. Ona biraz da bu açıdan bakmak gerekiyor. Yani yeri gelince hak vermek, yeri gelince kınamak... İşte kitabın en sevdiğim yönü de buydu. Eline sağlık :)
Mathilda
Gönderi Sahibi
Evet baya etkilendim ki etkilendiğim kısımlar da çoğunlukla bu yönde olunca böyle bir inceleme ortaya çıktı :)
Evet, Aziz Bey için dediklerine katılıyorum. Hatta ek olarak incelemenin başında da belirttiğim gibi "kırmakla acımak arasında kalınmışlık" bu sözle tam bir bağ oluşturdum.
Teşekkür ederim seninde eline sağlık :) Senin incelemeni de okudum benim aksine sende Vuslat'a, kadınlarla ilgili çok güzel noktalara değinmiştin.
Aziz Bey bana dert olmuştu :)
Aziz beyin hayatını okuma davetine icat etmeyi isteriz tabi de bu kibri ne yapacağız :)) Bence karalamaya devam etmelisiniz. Kitapların üzerinde bıraktığı etki konusunda başarılı bir görüntü sergiliyorsunuz. Katkınızdan ve katılımınızdan dolayı teşekkür ederiz. Başka bir kitabıyla da devam ediyor olmanız bizim için ayrıca mutluluk kaynağı. Keyifli okumalar... :)
Mathilda
Gönderi Sahibi
Sormayın ama Tunç’un öykü başarısı bir yana kişi tahlileri gerçekten çok kuvvetliydi. Ben teşekkür ederim tekrardan :) Suzan Defter de görüşürüz umarım.