Ne olur, Beni yalnız çiçek açtığımda sevmeŞiir
-Sevdiklerinizi ihmal etmeyin,
Çiçekler bizi sulayın diye miyavlayamaz.-
.
Gölgeyi üşüten güneşe hasretidir.
-Hayat sevgiyle yeşerir.-
-Sevgiyle sulanmayan kalp kurur.-
En büyük alışkanlığınız sevmek olsun.
-Sevgi bir nimettir,
verene nankörlük etmeyin.-
-Dünyayı katlanır kılan sevgidir.-
-İnsanı sevgi besler.-
-Sevgi yüreğin katığıdır.
Sevmek sevilmek,
buğusu üstünde tüten bir somun gibidir, tok tutar insanı.-
.
-Sadece sevmekle yetinmeyin,
İnsan bir kitaptır, okuyup anlamayı da deneyin.-
.
-Sevdiğinizin sadece elini değil, yüreğini de sımsıkı tutun.
Tene herkes dokunur, yüreğine dokunun.
Yürekte demlenmemiş sevgi hamdır.-
.
-Vefasızlığın adını vakitsizlik koymayın.-
-İnsan İnsanın Kaderidir.-
-İnsan insana armağandır.-
.
-Sevgi yaradılışın hamuru, varoluşun kaynağıdır.
Tüm yaratılmışların özetidir.-
-İnsan olmak sevmekle başlar.-
-Sevmek alelade bir eylem değil, bir ibadettir.-
-Çabanız sevmek için olsun sevilmek için değil.-
.
Sevmek,
uçuruma çiçek dikmektir.
-Hayat,
o çiçeğin kokusuna tutunup düşmemektir.
.
-İnsanın, paraya olan ihtiyacından daha çoktur sevgiye ihtiyacı.
Kredi kartı limitsizi değil, yüreğindeki sevgi limitsiz insanı sevin.-
-Sevgi kilidi olmayan tek hazinedir.-
-En şifalı ilaç sevgidir.-
Sevin,
sevmek iyileştirir.
.
-Sevmek sevilmek mutlu bir alışkanlıktır, siz de alışın.-
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Cansu Biray
Gönderi Sahibi
Şiirin tamamı
-Bazı babaların kızıyla tek aktivitesi,
Ya giyeceği ceketi tutturmaktan,
Ya da yiyeceği yemeği yaptırmaktan ibaretttir.-
Duyguları paramparça, kanatları acı içinde, hayal aleminde,
Bir kere dahi baba masalıyla uyutulmamış,
küçük bir kız çocuğuydum ben.
Yine de, kendi kendimi koynuma alır,
kocaman kocaman hayaller kurardım.
Belki babam okşar diye sürekli saçlarımı tarardım.
Dışları gibi içleri de güzel olsun diye
bebeklerime makyaj malzemesi yedirir, entarimdeki gülleri sulardım.
Hiç baba sevgisi tatmadım, baba eli tutmadım.
Hayali bir babam vardı,
Ne zaman gök gürlese, onun kucağına atlar boynuna dolanırdım.
Babam bana sarılırsa, içimden kelebek sürüleri havalanacak sanırdım.
Ağaçlar gece sallanırsa, yıldız düşeceğine inanırdım.
Uyku sorunumu, kendi kendime masallar anlatarak çözerdim.
Hiç sevmezdim ağaçlara bıçak, kuşlara sapan çeken çocukları,
Kağıtlara, dalları kuş dolu ağaç resimleri çizerdim.
Kendimle yemeğe çıkar, kendimle gezerdim.
Hem aklımı hem bedenimi üşütmüşlüğüm çoktu.
Çünkü hep üstü açık yatardım ölümü giyinmiş annemi göreyim diye,
Bilirdim ki annem üstümü örtmeden hiç yatmazdı.
En çok babasız çocukları vurduğu için, gece ve karanlık yoktu hayal dünyamda,
Altın sarısı saçlarıyla masalcı bir babaydı benim için güneş, hiç batmazdı.
Çocuklara pamuk şekeri yapardım yere indirip bütün bulutları, güneşi bulutlar kapatmazdı.
Gökleri gezdirirdi melekler;
Güneş’in ikizleriymiş Dünya ve Ay,
ölenlerin ruhlarıymış yıldızlar.
Annem doğurmamış melekleri,
bir gece olsun babalarından masal dinleyememiş kızlarmış onlar.
1999
* Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Karina Yayınevi, Ank, 2018
