Dağa çıkan kurt kitabı çok küçükken elime geçmişti ancak okuduğum kısımlarını hatırlamıyorum. Vurun kahpeye okuduğum daha doğrusu dinlediğim ilk Halide Edip Adı var eseri. Bir yandan da suyu arayan adamı okuyorum ikisinin beraber olması o dönemi değerlendirmem açısında güzel oldu.
Bu kitabı okurken dikkatimi bir şey çekti; Abdulhamit devrinde yetişen cumhuriyet yıllarını şekillendiren ya da o yıllara hayatı denk gelmiş olan benim gördüğüm yazar din alimi ya da diğer aydınlarda hep okul açma insan yetiştirme arzusu var. Bu yazılan kitaplar ya da yapılan işlerde hep gözüküyor. Bu romanda idealist bir öğretmen var, suyu arayan adam biyografisinde Şevket bey kendisi bu idealistlerden, bu insanlardan farklı olarak Said Nursi ya da Süleyman Hilmi Tunahan gibi isimler yine okul açma, kendilerince talebe yetiştirme derdindeler. Mustafa kemal paşa kurtuluş savaşının en şiddetli zamanında bile eğitim kongresini toplamayı ihmal etmiyor.
Biliyorum kitabın içeriğine dahil bir yazı olmadı ama beni etkileyen kitabın içeriği değildi bana klasik gelen bağnazlık ve çağdaşlığın bir çatışması var romanda bir tarafta kendini kasaba çocuklarının eğitimine adamış Aliye öğretmen diğer yanda gerici kendince oportünist Fettah ağa ve Kantarcıların Hüseyin.
Burada benim önemli gördüğüm o dönem aydınlarının idealist yaklaşımları ve eğitime verdikleri önem. Günümüze bakıyorum da eğitim git gide kötüye giderken kurtuluşun ancak o zamanki gibi münevver kimselerin idealistliği ile olacağı yalnız pek iç açıcı bir tablo yok ortada.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.