Ertuğrul Özkan
@Baydipnot
matematik mühendisliği öğrencisi
Yıldız Teknik Üniversitesi
istanbul
52 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Sosyalizmin ülkemizde anlaşılamamasının nedeni yazarlar galiba. "1966 yılında yazılan bir eser acaba o yüzden mi?" diye sordum kendime. Ancak değil o kadar çok parantez hatta parantezlerin parantezleri var ki anlatılandan kopuyorsunuz. Söylenilen yabancı bir cümle ya da kelime bir terim anlamı değilse neden belirtiliyor anlamış değilim. Ayrıca yazarın anlatış biçimi objektif olmaktan uzak sanki bir tarikat liderini anlatıyor gibi güzellemeler var. Bu yazıyı okuyan arkadaşlardan ricam; Karl Marks ve sosyalizm hakkında daha açık anlatıma sahip kaynaklar önermeleri.
Ben bu zamana kadar Emin Çölaşan'ın hiçbir köşeyazısını ya da kitabını okumamıştım. Bu kitabı da elime aldığımda sıkılacağımı ya da zaman kaybı olacağını düşünmüştüm, çünkü bir dönemin bir parçasını bir kişinin gözünden anlatacaktı.
Kitabı okumaya başladığımda korktuğumun gerçek olduğunu gördüm. Emin Bey duygusal bir döneminde bu kitabı kaleme alıyor. Bunu kendisi de dile getiriyor. Kitabın içeriğinde şöyle kıyaslamalar var çünkü: "... ona böyle davranıyor ben olsam yapar mı?" bu tarz kıyaslamalar biraz kontrolü kaybetme göstergesi benim için. Her şeyde Ertuğrul Özkök suçlu. Kendisine yaplan baskıdan söz ederken ya da karşı tarafın - bence de saçma olan - yazılarına yerverirken. Kendi yazılarının belirli kısımları kitapta var. (kitabı okumadan önce yazıları okuyun diye de bir uyarı yoktu kitapta). O döneme ait karşıt görüşleri de okumak daha objektif fikirler oluşturabilir kafanızda.
Ancak bu eleştirilerimin çoğunlukla uslup kaynaklı olduğunu söylemeliyim. Bu dönemden bakınca, yazarın haklı olduğu çok nokta göze çarpıyor. Bağımsız denilen yazarlara yapılan baskı, medya patronlarının başka alanlarda da iş yapması yüzünden iktidara gebe kalmaları, o günün muhalif görünenlerin bugün güç merkezi değişince nasıl yer değiştirdiklerini görüyoruz.
Kitaba ilk başladığım an: "kendine okuyucu çekmek için sahte başlık atan haber siteleri gibi bir kitap" diye düşündüm. Erdal Demirkıranı tanımama rağmen kitap hakkında bir yazı okumamıştım. Kitabın sonlarına doğru yazarın hedefinin ön yargılar olduğunu anlasam da hala, kitabı yeni bitirmiş olan ben, doğru başlık olmadığı kanaatindeyim.
Yazar anlattığı hikayeyi bize dayatılan sahte ihtiyaçlara, insanların kendilerine söyledikleri yalanlara bağlayarak kitabı bitiriyor. Bu anlatacakları için absürt bir hikaye yazmış bence. "Vaaay" diyeceğim bir hikaye ve sonuç yok kitapta. 29 yaşında olmamın ve bu anlatılanların zaten farkında olmamın da etkisi olabilir. Z kuşağı denilen arkadaşların okumalarında fayda görüyorum yine de.
