Dönüm noktanız olabilir!Edebiyat
-Kafama sıkmıyorsam silahım olmadığı içindir.
Pessoavari bir cümle ile giriş yaptıktan sonra kitap hakkında düşüncelerime gelecek olursak, okumamış olmayı dilerdim, bu kitabı okumuş olmak, hayatımdaki en büyük trajedilerden biridir: Çünkü onu bir daha asla ilk kez okuyamayacağım. Tıpkı Pessoa'nın “Mr. Pickwick’in Serüvenleri” adlı kitap hakkında düşündüğü gibi.
“Öyleyse kim kurtaracak beni var olmaktan? Hayatımı toprağa veriyorum.” diyerek kitaba başlatan Pessoa, daha sonraları da "İsterim ki bu kitabı okuyunca, şehvetli bir kâbus görmüş gibi olun." diyor. - gördürüyor da...
Hayatı, varlığı, yaşamayı, insanları(...) sorgulamayı çok seviyorum. Biz neyiz, varlık nedir, iyi-kötü var mıdır bla bla bla.
Cevapsız sorularıma -kısmen- cevap oldu bu kitap. İrdeledikçe irdelemiş, göremediğim, algılayamadığım çok konuda gözümü açtığı oldu. Hayatım değişmeye başladı. Evet gerçekten yön verdi bazı konularda. Ve bu hiç garip gelmiyor.
23 gün süren okumam, zaman kavramını da sorgulayan Pessoa sayesinde, bizlere kuşaklar boyu dayatılan zaman kavramı/23 gün, içinden çıkamadığım zamansız bir tünel oldu. Keşke hiç çıkamasaydım! orada mutluydum(?) ama kitap bitti işte ne yapalım...
Başucu kitabım olacağını düşündüğüm H.K, bundan böyle hayatımın her anında bana referans olacak. Kurduğum her arkadaşlıkta, okuduğum her yeni kitapta, veya izlediğim filmde(...) aklıma gelecek. Kaçış yok, hoş kaçmak isteyen de yok.
Huzursuzluğun kitabı olduğu kadar, kusursuzluğun kitabı değil tâbi ama zaten kusursuz ne demektir? Herkese göre değişebilir...
“Delirmekten korktum; delilikten değil...” diyen Pessoa, bence delirmenin ötesinde bir hayat sürmüş.
Bir insanın, bu kadar bilincinde olması hiç sağlıklı gelmiyor. Ama o noktaya bende ulaşmak için canımı veririm. Şu dakika.
19 Yorum
Peki sizce, yalnızca huzursuzluğu mu anlatıyor kitap, yoksa huzura nasıl ulaşabileceğimi bulabilir miyim içinde?
Çok güzel bir inceleme, okuma listeme alıp henüz okumadığım bu kitabı, zatıalinizin incelemesini okuduktan sonra okumaya başlıyorum.
Hakikaten günümüzde nice insan yaşlanan Annesini, Babasını yakınını götürüp huzuevlerine terk ediyor.
Beni incelemenizde ki, "Ölüm bir kurtuluştur, ölen insanın kimseye ihtiyacı kalmıyor." Sözü çok etkiledi.
Hemen başlıyorum okumaya refarans kaynağı oldunuz kitabı okumam için teşekkürler 🙏
Kitap incelemenizi okudum. Yazarla aynı noktadan hayatı görebilmeniz, düşüncelerini anlayabilmeniz çok hoş; ancak benim için dönüm noktasından çok uzak bir eser.
İçinde bulunduğu çelişkiyi kendi yaratan ve olduğu noktadan yakınan, ama huzursuzluktan çıkmak için çaba sarf etmeyen bir insanın karmaşık ve anlamsız bir iç dünyası benim kabul sınırlarımın dışında. Sevmek, inanmak, var olmak isteyen ama yine de sadece yazı yazan bir insan…
Herkesin farkındalığı yazar kadar yüksek olmayabilir; ama yaşamak emek ister ve her şeye rağmen yaşamaya çalışanlara duyduğum saygı, böyle bir kitap yazan insana olan saygımdan daha büyüktür.
boşluk
Gönderi Sahibi
Ayşenur Yüce "Anlamak için, kendimi yok ettim" diyor Pessoa. Ve sonra başka bir bölümde "En çok anlamak yoruyor bizi. Yaşamak, düşünmemektir." diye yineliyor. Anladıktan sonra "zorluk", "yıpranma" veya "yorulma" gibi kavramların ortadan kalktığı yeni bir evren açılıyor. Düşünmeye gerek kalmazsa yaşarsın, yaşadığını anlarsın. Ve vesaire, benim yorumum bu çerçevede şekillenir gider.
Tamamen okuduktan sonraki yorumunuzu da beklerim.
Ben bu kitabı bitiremeyenlerdenim, duygu durumuma ağır geldi maalesef. Huzursuz olmamak için yarım bıraktım:)
boşluk
Gönderi Sahibi
Sayfa sırasına bağımlı kalmadan, bir gün ortasından, bir gün sonundan okumak olmak üzere yeniden bir şans verin bence. Ki zaten huzursuzluğun kitabı bitmez, bitemez. Yarım da bırakılamaz, isterse o sizi bırakır. Ama inanın o bıraktığı zamanı görmek istemezsiniz. Huzursuzluğun kendisi içimizdeyken, huzursızluğun kitabı rehberdir bize. :)
Daha önce okuduğu bir kitabı bu kadar hissederek yazan bir yorum okumamıştım. Büyük bir dikkatle okuyacağım. 👋
Reklam
Her bir bölümü başlı başına bir felsefe bitmiyor evet altını çizmekten dönüp dönüp okumaktan ilerlemiyor ama yormuyor da söz sanatını şiirden den sonra ilkkez bukadar bütün görüyoruz
boşluk
Gönderi Sahibi
Asla yormuyor. Ben ki yıllar oldu, hâlâ okumaya devam ediyorum. Tekrar, tekrar ve tekrar.
boşluk
Gönderi Sahibi
Huzursuz olmalıyız ki, huzursuzlukların kaynağına inip huzursuzluğu ortadan kaldıralım. :)
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.