'-Ortak bir kurtuluş yok, dedim.
-Var, dedi. Olmalı. Bu köhne geminin üstünde yaşasak bile var. Gemi su almaya başlasa bile var. Kayalara çarpsak bile var. Batarken bile var. Suyun dibini boylasak bile var. Giderek, asıl o zaman var diyesim geliyor. Gerçek bir umutsuzluktan doğan gerçek bir kurtuluş. Bir gün göreceksiniz bunu.!'
.
Bugüne kadar her kitabın ve yazar ile tanışmanın bir vakti olduğunu düşünmüştüm. Çok bilindik veya ısrarla tavsiye edilen kitapları geç okumuş olmak-ertelemek büyük bir mesele olarak görünmemişti gözüme. 'Bekliyor' diyordum, 'zaten kendisini bana tanıtacaktır'.. Ferit Edgü ile tanışana kadar. Keşke dedim, keşke daha önce kesişseydi yollarımız. Ve ardından iyi ki'yi ekledim. İyi ki kabuğumdaki kırıklardan sızdın içeri Ferit Edgü..
.
Velhasıl çok sevdim, hemen bir diğer eserini aldım.. Öykülerini okuyunca hissettiğim susuzluğu gidermenin tek çaresi buydu sanırım.. Her eserine kavuşmak, bir dostla-bir dinleyenle-sevgiliyle buluşurcasına.
·
97 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
