Kitabı okumadan önce internette bazı yorumlarda bu kitabın neden bu kadar abartıldığına dair birtakım olumsuz yazılar görmüştüm ve beklentim düşmüştü. Ama kitabı okuduktan sonra kesinlikle söylemeliyim ki eğer siz de böyle düşünüyorsanız kitabı anlamamışsınız demektir. Okuma alışkanlığınız kuvvetli değilse kitabı okumayı ertelemenizi tavsiye ederim aksi takdirde kitabın hem tadını alamazsınız hem de -nasıl denir- kitabı hissedemezsiniz.
Ayrıca çok övülen ve şaheser kabul edilen kitaplardan bir olağanüstülük ( çok şaşırtacak bir olay anlamında söylüyorum fakat yazarın kabiliyeti karşısında bir şaşkına döneceksiniz zaten) bekleyen arkadaşlardansanız üzgünüm size göre değil. Yani bir olay kitabı değil psikoloji kitabı.
*Spoiler içerebilir*
Kitaba dair hep Rodion Romanovic Raskolnikov adlı karakterin işlediği cinayetten duyduğu vicdan azabından bahsedildiği söylenir. Fakat bu öyle bahsedildiği gibi kuru bir vicdan azabı değildir.Önce farkedilmez bir şekildedir, hatta kendisi bunun farkında bile değildir. Utanç duygusu ise cinayetten duyulan bir utanç değil kendi teorisini sürdürememiş olmanın bir Napolyon gibi davranamamış olmanın ( kitabı okuduğunuzda anlayacaksınızdır) utancıdır.
Ayrıca bu kitap günümüzde yazılsaydı kesinlikle Porfiri Petroviç ile Raskolnikov’un karakoldaki uzun konuşma sahnesinde bir psikoloji profesöründen yardım alındığını düşünürdüm öyle profesyonel ki... Kesinlikle müthiş...
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.