AcilEdebiyat
YARDIM!
Arkadaşlar merhaba, şiirlerde özdeşleyim üzerine bir araştırma yapıyorum ve şiir önerilerine ihtiyacı var.
Öncelikle özdeşleyimi açıklayayım. Şairin kendini şiirde herhangi bir nesnenin yerine koymasıdır. Örnek olarak Nazım Hikmet'in Kız Çocuğu şiirini verebiliriz.
KIZ ÇOCUĞU
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.
Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.
Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.
Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.
Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.
,,Bu şiirde ''Bir avuç kül oluverdim.'' ifadesi özdeşleyim oluyor. İşte buna benzer özdeşleyim içeren şiirler varsa gönderinin altında paylaşır mısınız? Şimdiden çok teşekkür ederim.
·
10 Gösterim
2 Yorum
Yahya Kemal Beyatlı “Ses”
Şöyle bir çalışmada da incelenmiş belki işinize yarar
dergipark.org.tr/tr/download/art...
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.