Bu kitaba geç kaldığımı düşünüyordum ancak şu an okuduğum için çok mutlu oldum. Çünkü Nietzsche Ağladığında'yı felsefeyi psikolojiyi seven biraz olsun bilen bir okur ile diğerleri gibi bir roman olarak görüp okuyan okur arasında çok fazla fark olacaktır.
Kitabı adeta yaşadım ve bu yalnızca edebi anlamda değildi. Bir psikolojik danışman olarak kitaptaki karakterlerle konuştum, anlamaya çalıştım, sordum, düşündüm. Bazen doktor Breuer'ın karşısındaki hastaydım, bazen de Nietzsche'nin doktoruydum onu anlamaya ve iyileştirmeye çalışan. Hasta doktor ilişkilerinde çok fazla keyif aldım. Nietzsche ve Breuer'ın karşılıklı hasta ve doktor koltuklarında değişimli danışmaları beni büyüledi tek kelimeyle. Geçmişi, yaşantıları ele alışları, birbirlerinin duygularını, korkularını, ümitsizliklerini anlama çabaları ve bunları harika ve akıl dolu sorularla gerçekleştirmeleri... hepsi harikaydı.
Sonunda kendim de Nietzsche ve Breuer ile birlikte aydınlandım, farkındalık kazandım. Bir danışma okuyorsunuz ve danışan danışman Nietzche ile Breuer daha ne olsun diyor insan. Bir diğer karakterimiz Freud'u ise henüz gençlik zamanlarında Breuer'ın arkadaşı rolünde görüyoruz. Daha geçenlerde Feniçka kitabını okuyarak kendisiyle tanıştığım Salome ise Nietzsche'nin aşık olduğu kadın ve olayların başlangıcını oluşturan karakterimiz.
Kitabı sevmemdeki ilk etken karakterler hakkında, onların düşünceleri, felsefeleri ve hayatlarına dair biraz da olsa bilgi sahibi olmamdı, bundan dokayı çok fazla tat aldım Nietzsche Ağladığında'dan. Bu kitapla tanışmalısınız!
··
92 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Sindire sindire okuduğum bir kitaptı. Nietzsche'yle Zerdüşt'te değil, bu kitapta tanıştım, diyebilirim.
Tabi kitabı okumadan önce filmini izledim. Ki kopukluk olmasın. Sonra işte detaylarıyla aynı senaryoyu tekrarladım. Muazzam bir eserdi gerçekten.
Çok güzel bir anlatım olmuş, emeğinize sağlık hocam
