1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Aslında 'zayıflık'tan kaynaklanan melankolinin zekaya yüklenerek aklanmaya çalışılması ne kadar da sık rastladığımız bir 'bilinçli yanılgı'. Herkesin canı sıkılıyor, ama bu müthiş parlak zekaların bir parçasını dahi pratik hayatta görmüyor oluşumuz trajikomik.
Elbette, elbette.
Benim tepkim çoğu kitapta kitapta gördüğüm ve herkesin diline dolanmış 'canım sıkılıyor demek ki zekiyim' gibi istemli bir yargıya varılması. Sizin tabirinizle bu 'dıngıldaklar', her fırsatta can sıkıntılarından dem vurup bu yolla zayıf egolarına yüklü bir zeka pohpohlamasına ihtiyaç duyuyorlar. Tamam anladık hepiniz zekisiniz, hani nerede bu zekanın izleri? Biz niye göremiyoruz? Diye sormak istiyorum. Hele ki bunu %70'i kendi aklıyla düşünmekten yoksun 'dıngıldaklar' olan bir ülkede ayrıca vurgulayarak sormak istiyorum. Cahillik mutluluktur mottosunu en çok tekrarlayanlar da bu güruh nedense, sözüm meclisten dışarı elbet. :)
Her neyse. Büyük zeka >> büyük dert ama tersi doğru zannedip kendine pay biçenler umarım benden ırak olur. Saygılar karşılıklı.