Bende ki Ali Şeriati. Aslında kendisinin Hac kitabını okumuştum ve güzel bilgiler edinmiştim. Lâkin kendisine karşı hep bir cephem vardı. Çünkü kendileri İran'lı olarak fazlasıyla Hz.Ali (k.v) taraftarı ve aşırı Hz.Osman (r.a) karşıtlığı yaptığı için biraz rahatsız etmiş ve uzak durmamı düşündürmüştü. Lâkin sürekli ana sayfama düşen alıntıları ile bunu birazda olsa aştım ve bir cep kitap olan bu kitabını aldım. Kitabın ilk sayfalarını işgal eden uzun sayfalarca ''Giriş" yazılarından ziyade öz bir cümle ile karşılaması daha çok fikrimi celb etti.
Konu kitaba gelecek olursa her fikrine katılmak zorundamıyız değiliz zaten böyle bir durum olsa ortada okumamızın anlamı olmaz ve kendi fikrimizi üretmek yerine başkalarının fikirleri ile onların fikir kölesi oluruz. Kitap bize günümüz Ateizminden ve şirk dinlerinden ziyade dine karşı kullanıldığımızı din adı ile şirke hizmet ettiğimizi anlatıyor. Peki Ali Şeriati bu hizmet konusunu anlatmayı beceriyormu derseniz diyeceğim şudur ki böylesi geniş bir konu ancak bu kadar öz ve açık anlatılır. Ve şunu öğrendim fikirler zıt olan fikirler ile karşılaştığında gelişir ve mükemmelleşir.
Yazarın yazdıklarından anladığım kadarı ile olması gereken İslama karşıtlığı yok aksine bunu istiyor. Tabi ki olması gereken İslam düşüncemiz aynı ise.