Kitap, "Günah, ıstırap, umut ve doğru yol üzerine aforizmalar" ve " O: 1920 günlüğünden aforizmalar" başlıklarıyla iki ayrı bölümden oluşuyor. Beğendiğiklerimden birkaçı:
- Aceleyle kaçıp ona sığınmadıktan sonra insan yaşamdan nasıl zevk alabilir?
- İyi, bir bakıma rahatsızlık vericidir.
- Bir gladyatörün dövüşten sonraki yorgunluğuna benziyor yorgunluğu, yaptığı iş bir memur odasının bir duvarına beyaz badana çekmekti.
- Sahip oluş yoktur, sadece oluş, son nefesi vermeyi, nefessiz kalarak boğulmayı özleyen oluş vardır.
- Bu yaşamın hazları, yaşamın kendi hazları değil, ama bizim daha yüce bir yaşama yükselme korkumuzun hazzıdır; bu yaşamın eziyetleri yaşamın kendi ıstırapları değil, ama bu korkudan dolayı kendimize yaptığımız eziyettir.
- Zayıf dayanma gücü, belirsiz yetişme tarzı ve bekârlık, inançsızı yaratır, ama her zaman değil; inançsızlıklarını saklamak için birçok inançsız evlenir, en azından ideal anlamda bir inançlı olur çıkar.
- Ancak öldükten sonra kendi bildiğince gelişiyor insan, ancak yalnız kaldığı zaman.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.