"Ben, Helios'un kızı, Aiaie Cadısı Kirke. Hayatım boyunca trajedinin beni bulmasını bekledim. Bulacağından hiç kuşkum yoktu çünkü başkalarının hak ettiğimi düşündüğünden daha fazla arzum, isyanım ve gücüm vardı, yıldırımları üstüne çekecek şeylerdi bunlar. Ve bir gün, artık bu dünyaya dayanamayacağım, diye düşündüm."
Güneş Tanrısı Helios'un çocukları arasında en işe yaramazı olarak gördüğü, sarı gözlü, tuhaf, tiz sesli Kirke, doğduğu günden beri küçümsenir, görmezden gelinir. Babasının güçlerinden hiçbirine sahip olmadığı düşünülür, ancak Perseis'in cadılık genlerinden o da nasibini almıştır. Delicesine aşık olduğu ölümlü uğruna yaptığı büyüler onu ele verir, kimse inanmak istemese de Tanrıları kızdıran gerçek ortaya çıkar. Bunun sonucunda ilk feda edilen de Kirke olur, Aiaie Adası'na sürgün edilir. Tek başına geçirdiği yüz yıllar boyunca cadılığı öğrenir, büyüler geliştirir, otları tanır, herkesin nefret ettiği sesine rağmen şarkılar söyler. Adasında huzurludur, kendisini küçümseyen gözler yoktur. Ozanlar adasına gelen gemicileri domuza çevirmesiyle bahseder ondan, ancak Kirke'nin de dediği gibi 'Kadınlara haddini bildirmek ozanların en sevdiği vakit geçirme biçimi gibi geliyordu bana. Yerlerde sürünüp ağlamazsak gerçek bir hikaye olmazmış gibi.' Kendisine biçilen kötü cadı portresinin aksine, güçlü, Tanrılara meydan okuyan, kendisini, adasını, oğlu Teleganos'u korumak için adının anlamı olan atmaca gibi gözünü kırpmadan saldıran bir cadı, Kirke. Bu haliyle de ona hayran olmamak mümkün değil. Madeline Miller'ın anlatımı da harika. Mitoloji seviyorsanız ya da yeni bir şeyler okumak istiyorsanız Ben, Kirke aradığınız kitap olabilir. Keyifli okumalar!
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.