Keşke birini “AZ” tanıyabilseydim...1000Kitap
Uzun zamandır inceleme yazmıyorum ve bunun en büyük sebebi üşengeçliğim sanırım :)). Ama bu kitaba inceleme yazmadan geçemedim. İçimde o kadar doldu taştı ki, bir yerlere anlatmadan rahat edemezdim.
Bu kitapla tanıştım Hakan Gündayla. Daha ilk sayfalardan kalemine aşık etti beni. Ve tüm kitaplarını da okumak, okutturmak için arkadaşımla etkinlik yapmaya karar verdik. ( Etkinliği de şuraya bırakayım > #59189412 )
•İncelemede “SPOİLER” yok. Ama yine de kitabın genel konusundan bahsetmeyi Spoiler olarak algılayanlar varsa okumamaları tavsiye edilir!
Hakan Günday uzun zamandır merak ettiğim ve adını duyduğum bir yazar. Okuduğumda adınının duyulmasının ve bu kadar sevilmesinin hakkını verdiğini gördüm. Gerek tespitleri, gerek konuları ele alması ve kalemini ustalıka kullanmasıyla sizi kendine hayran bırakabilecek bir yazar. Hayatın gerçeklerini, insanların acımasızlıklarını, tüm duygularını, kısacası bizi bize farklı ve daha trajedik hikayelerle anlatıyor. İlk okuduğum kitabı olmasına rağmen Hakan Günday az da olsa tanıdım... Sahi az ne demekti. Birini “az” tanımak?
“Diyebilirsin ki, bir insanı, fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? Haklısın. Belki de çok az... O zaman şöyle demeliyim: Seni az tanıyorum... Az...
Sen de fark ettin mi? Az, dediğin, küçücük bir kelime. Sadece A ve Z. Sadece iki harf. Ama aralarında koca bir alfabe var. O alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yüzbinlerce cümle var. “ (#59589692)
Bir de bu açıdan düşünürsek gerçekten “Az” tanıdığımız insanlar var mı hayatımızda?
Artık birilerine “Seni az tanıyorum” derken iki kere düşünmeliyiz :))
Kitabın konusuna da biraz değinmek gerekirse iki farklı hayat yaşayan ve başlarından geçen trajediler sonucunda sonunda bir-birilerini bulan iki Derda.
Aşiret kızı olması sonucunda küçük yaşından başına gelmeyen kalmayan, küçücük vücuduna kat kat büyük acılar verilen Derda... Senin kaderini paylaşan binlerce kız var maalesef. Onları düşündükce kitabın ilk kısmını okumam psikolojik olarak ağır oldu.
Ve küçük yaşında annesini kaybettiği için kimsesiz, tek başına büyüyen, büyüdüğü zaman sırf Oğuz Atayı okumak için okuma öğrenen, Oğuz Atay’ın intikamı için ölümü bile göze alan genç Derda. Kitabın en sevdiğim ve en etkilendiğim kısmı diyebilirim. Bir yazarı babası gibi sevmesi, gönülden bağlanması, hayatta yaşama amacı olarak görmesi içimi ürpertti.
Uzun zamandır bu kadar etkilendiğim bir kitap okumamıştım. Tavsiye eder misin diye sorarsanız kesinlikle okuyun ama kitabın ilk kısmında psikolojinize mukayet olun :))
İncelememi okuyan okumayan herkese teşekkürler. Hayatta “az” tanıyabileceğiniz insanların olması dileğiyle. Sağlıcakla kalın :)
··
2.363 Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kalemine sağlık cancağızım hiç Günday okumadım daha doğrusu yeni nesil Türk yazarlarına karşı önyargılı yaklaştım senelerdir etkinliğini gördüm nedense bu yazarın pek çok eserinden yapılan alıntılar da beni cezbetmediği için uzak durdum ama tecrübelerim bana bir insan yahut bir yazar hakkında edindiğim ilk izlenimlerin hep tersine sonuçlandığını da hatırlatıyor. İncelemeni okuyunca şansımı deneyip karar vermem gerektiğine hükmettim.
