DÜNYANIN EN ÇOK ABARTİLAN KİTABIEdebiyat
Neden Simyacı dünyanın en çok abartılan kitabı?:
ytbe.one/lFYm2W7uV0o
Evrenin dili, kişisel menkıbe, evren işaretleri, sözcüklerin ötesinde bir dil, evrenin işbirliği bla bla bla...
1000kitap'ta inceleme yapması içimden gelmeyen nadir kitaplardandır Simyacı.
"Ha şimdi sen bu kadar popüler ve beğenilmiş bir kitabı eleştiriyorsan kesin prim yapmak için yapıyorsundur bunu." mantığıyla gelinebilir bunu anlarım fakat zaten dünyada büyük etki bırakmış bu tür eserleri böyle eleştirmek, kötülemek vs. biraz ilginç ve hadsiz hissettirmiyor da değil. Keza bu durumun tersi olarak, bu zamana kadar epey popülerleşmiş 1984 ve Kürk Mantolu Madonna gibi eserleri de çok sevmiştim mesela. Bu incelemeyi de sadece kitabı okuyup bitirdikten sonra oluşan duygularımı dürüstçe açıklamak istediğim için yazıyorum, zaten bu sitede de yaptığım puanlamaları elimden geldiğince gerçek okuma deneyimime dayanarak vermeye çalışıyorum.
Kitabı okuyanlar için spoiler entry'si : eksisozluk.com/entry/24419002
Kitabın konusu aslında birebir Takkeci İbrahim Ağa hikayesinden alıntıdır diyebiliriz. Okumadan önce haberim yoktu bu hikayeden fakat kitapla birleşemememin sebebi de bu değil zaten. Basit bir kişisel gelişim kitabı mantığına da katılmamakla birlikte, kitabın konusunu ve anlattığı şeyleri epey sade buldum. Aslında dünyada da genel olarak bu sadeliğinin güzelliğinden dolayı seviliyor olabilir. Fakat, Simyacı bana bu sadelik, detaysızlık ve konunun katmanlı değil tek bir yönde ilerlemesinden ötürü bir tuzsuz pilav yemiş etkisi yaptı. Evet, okuduktan sonra okudum ve bu kitabı hayatıma kattım diyebiliyorsunuz ama ben kendi adıma tat alamadım bu kitaptan.
Hiçbir kitabı zaman kaybı olarak görmeyen ben, bu kitabı da keza zaman kaybı olarak görmedim. Sadece popüleritesinin yerini alabilecek çok fazla sayıda başka kitap var iken bu kitabın neden bu kadar popüler ve kıymeti abartılmış, gereğinden fazla değer verilmiş olmasını sorguladım kendi adıma.
Hayatın sürekli devam ettiğini, kendini tanımanın ve "kişisel menkıbe"nin önemini, yolculukların, gelişimin ve güzelliklerin önemini ben de biliyorum fakat bu bir romana yoğrulunca bende bir kişisel gelişim kitabıymışçasına algı bırakıyor sanki.
Dediğim gibi benim için hala tuzsuz bir pilav, şekersiz bir tiramisu, ekşisiz bir mandalina, acısız bir çiğköfte etkisi bırakan kitaptır.
Eğer gerçekten kişisel olarak gelişmek istiyorsanız Simyacı, Ferrari'sini Satan Bilge ya da bu minvaldeki kitapları bu kadar abartmanıza gerek yok. Dostoyevski, Kafka, Yaşar Kemal, Yusuf Atılgan kitaplarından okuyarak da kişisel olarak çok fazla gelişirsiniz.
55 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Size saygıyla katılmıyorum. :) Ben kitabı beğendim okurken zevk aldım. Bu kitaba biraz da fantastik bir roman okuyormuşçasına baktığınızda gayet güzeldir.
Roman sadece bir kişisel gelişim romanı değil, aynı zamanda yazarın felsefi bir bakış açısı var. Kendini ve hayatı sorgulayan, hayatın mesajlarıyla ilgilenen, büyük resmi görmeye çalışanlar için gayet güzel bir eser. Romandaki hikaye basit olabilir. Her yaştan insana hitap etmesi açısından bir yazar olarak felsefi romanlarda basit hikayelerin tercih edilmesi gerektiği kanısındayım. Felsefeyle ilgilenen çok az insan var ve basit hikayelerle insanı bu alanda araştırmaya itecek her eseri takdir ederim. Bu kitapta evrenin dili, ebedi hayat iksiri ve felsefe taşı gibi insanın kendini gerçekleştirme yolculuğuna işaret eden önemli noktalar vardı...
İnsanın hayatını değiştiren, baştan şekillendiren kitaplar vardır. Benim için bu eser öyleydi. Bundan bir buçuk yıl kadar önce okuduğum bu eser sayesinde felsefeye ilgim arttı ve o günlerden beri araştırmalarıma devam ediyorum.
Simyacı karakterinde Şems-i Tebrizi'nin tarihi kayıtlardaki özelliklerini görmek beni daha bir mutlu etti.
"Yabancı yazarlar da artık sırrın neyde ve kimde olduğunu, hayatın nasıl ve neyle anlam bulduğunu biliyor artık" dedim kendi kendime.
Çok fazla Dan Brown, Jane Casey gibi olayları temadan daha çok önemseyen ve okuru geliştirici mesajlardan çok olayların gidişatını önemseyen yazarların kaleme aldığı karmaşık hikayelerden oluşmuş kitapları okuyan arkadaşlar elbette "Simyacı"yı basit bulacaktır. Fakat dediğim gibi sadece kişisel gelişim olarak değil felsefi açıdan da önemli noktalara değinmiş yazarımız. Tabi ki herkesin düşüncesi aynı olmayabilir. Bu uygulamayı eserleri incelemek, yorumlamak, üzerinde konuşmak için kullandığımıza göre yorumunuza saygı duyuyorum ve sizin bu yorumunuza karşı tavır almak yerine farklı bakış açılarından bakmayı sevdiğimden yorumunuzu sonuna kadar okudum. Sevgiler...
Bence bu kitabın herkes üzerinde aynı etkiyi bırakmayacak olması çok açık bir gerçek. Arayış ve sorgulama içindeki insanlarda muhteşem bir iz bırakıyor, okuduğumda içimi ürperten ve bittikten sonra beni uzun uzun düşünmeye iten bir kitap olmuştu.
Bu kitabı bir insanın beğenmesi için kendinden çok şey bulması gerekli ve farkındalık. Farkında olması gerekli gerçeklerin. Söylediklerinize aynen katılıyorum.
Hadi canım sende...
Mevlana mesnevisinden alınmış güzel bir hikayedir. Kader üzerine kuruludur. Evrenin ruhu duadır, geçmişe baktığımızda gönülden isteyip azmettigimiz şeyler bir şekilde olmuştur...
Bir sürü ders var, 2 damla hikayesi bile başlı başına olay... 1997 yılında okumuştum, halen beynimde... Santiago idi heralde genç. Mesnevi okuyun, üstüne bunu... Güzel bir yemek üzerine tatlı yemiş gibi olursunuz.
Reklam
Ben de şimdi bitirdim ama resmen zorla okudum. Kitap hiç içine çekmedi beni sevemedim bir türlü. Ama o kadar yüceltiliyor ki acaba dedim bende mi sorun var. Sizin yorumunuzu görünce içim rahatladı.
Kitap okudukça zevklerimiz de incelmeye başlar. Daha rafine kitaplara yönelmeye başlarız. Kıyıda köşede kalan, hatta çoğu insanın bilmediği gizli hazinelere erişmenin zevkini tatmak için gözler hep bir arayıştadır.
