Gönderi

Aşk Dostoyevski’de nefret (Alexandra), acıma (Dunia), öfke (Rogojin), şehvet (Fyodor Karamazov), kendi kendine tecavüz anlamına gelebilir, ama her seferinde aşkın arkasında başka bir duygu, temel duygu vardır.
Sayfa 166·Kitabı okudu
Edebiyat
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.