LâlEdebiyat
“Kadere iman, kederi azaltıyordu”
Ayşe Kara’nın 2010’da aldığım Lâl kitabını 3.kez bitirdim. Kitaptan önce, alış serüvenimi anlatmak istiyorum. 2010 yılında ihl’den arkadaşım ile cuma günü Ankara’ya gitmiş; Şâh’ın bahçesinde 2 gün geçirdikten sonra pazar günü Eskişehir’e gelmek üzere, AŞTİ’ye gelmiştik. AŞTİ’ye girer girmez biri, ikimizin de koluna girdi. “Dur n’oluyor!” demeye kalmadan anladık ki; otobüs firması çığırtkanlarından biriymiş ve kendimizi bir Diyarbakır firması gişesinin önünde bulduk. Nereye gideceğimizi sordu. Eskişehir, dedik. Hemen yarım saat sonra otobüsümüz çıkıyor, dedi. Hâlbuki arkadaşla ‘hemen gitmeyelim, kitap falan bakalım’ diye konuşmuştuk. Adama: “Biz hemen gitmeyeceğiz, kitap falan bakacağız” dediysem de dinletemedim. ‘Yarım saat var, şuradan bakarsınız‘ diyerek, bileti kesti. Hemen karşıdaki seyyar kitapçıya gittik. Ve o kısa sürede 2 kitap aldım. O 2 kitap; biri 
Lâl, diğeri merhume 
Emine Işınsu ’nun 
Hacı Bayram’ı. Lâl’i okumaya otobüste başlamış, kısa sürede bitirmiştim. Bilenler bilir; bazı kitapları birden fazla kez okurum, her seferinde farklı fikir ve hisler açılacak diye düşünürüm. Bu okuyuşumda da bir şey açıldı: O çığırtkan abi, emr-i vâkî yapıp bileti vermeseydi ya da biz bileti almasaydık, vaktimiz daha geniş olsaydı Lâl’i almayacak belki başka kitaplar alacaktım. Ama işte her şeyin bir sebebi var.
Gelelim kitaba...
Kitap, Osmanlı’nın son yıllarında acıyla, aşkla, hasretle, fedakârlıkla, ayrılıkla, yitiklerle, İslamla, bilimle, edebiyatla, gelenek ve tarihle ve kültürle yoğrulmuş Sermüezzin âilesinin bi’l-hassâ Nergis’in hikayesini anlatıyor. Tebessüm ettiren, hasret hissimi kavîleştiren ama hepsinden ziyade Müslüman coğrafyasını düşündüren içimi acıtan bir kitaptı. Ve sonra Türk ve Müslüman dünyasında öne çıkan Hicaz Demiryolu Projesi, 31 Mart, savaşlar, Cumhuriyet, tek parti dönemi, dönemin sıkıntıları, Bosna ve 17 Ağustos depremi çok yakıcı anlatılmış.
Âile bağlarının, travmaların, hayâl kırıklıklarının, kayıpların, sevginin, aşkın mündemiç olduğu bu eser defalarca okumaya değer. Kitaptan ötürü Allah’a hamd, yazarına teşekkür ediyorum. Lâl 
Ayşe Kara
Lâl, diğeri merhume Emine Işınsu ’nun Hacı Bayram’ı. Lâl’i okumaya otobüste başlamış, kısa sürede bitirmiştim. Bilenler bilir; bazı kitapları birden fazla kez okurum, her seferinde farklı fikir ve hisler açılacak diye düşünürüm. Bu okuyuşumda da bir şey açıldı: O çığırtkan abi, emr-i vâkî yapıp bileti vermeseydi ya da biz bileti almasaydık, vaktimiz daha geniş olsaydı Lâl’i almayacak belki başka kitaplar alacaktım. Ama işte her şeyin bir sebebi var.
Gelelim kitaba...
Kitap, Osmanlı’nın son yıllarında acıyla, aşkla, hasretle, fedakârlıkla, ayrılıkla, yitiklerle, İslamla, bilimle, edebiyatla, gelenek ve tarihle ve kültürle yoğrulmuş Sermüezzin âilesinin bi’l-hassâ Nergis’in hikayesini anlatıyor. Tebessüm ettiren, hasret hissimi kavîleştiren ama hepsinden ziyade Müslüman coğrafyasını düşündüren içimi acıtan bir kitaptı. Ve sonra Türk ve Müslüman dünyasında öne çıkan Hicaz Demiryolu Projesi, 31 Mart, savaşlar, Cumhuriyet, tek parti dönemi, dönemin sıkıntıları, Bosna ve 17 Ağustos depremi çok yakıcı anlatılmış.
Âile bağlarının, travmaların, hayâl kırıklıklarının, kayıpların, sevginin, aşkın mündemiç olduğu bu eser defalarca okumaya değer. Kitaptan ötürü Allah’a hamd, yazarına teşekkür ediyorum. Lâl Ayşe KaraYorumlar
Lütfen giriş yapınız.