Emile Zola, toplumun farklı kesimlerinden beş insanın ölümünü birer bölümle bize yansıtmış. İçinde bulunduğumuz ekonomik durum, aile yapısı, kişiliğimiz ve hayatla olan alışverişimiz bizim nasıl öleceğimizi belirler. Kitaptaki en zıt öykülere baktığımda saygın insanlarının ölümü kesinken bile bakımının kusursuz yapılması, öldükten sonra ise cenaze işlemlerinin hiçbir detaydan kaçınılmadan yürütülmesine karşılık; bir çocuğun, ailesinin durumu yüzünden bakımsızlıktan ve açlıktan yakalandığı hastalığının yine kötü şartlar yüzünden yeterince iyi takip edilememesine şahit oldum. Şansız çocuğun işlemleri derme çatma bir biçimde halledilmiş, çocuk kabaca yaratılmış bir mezarlığa defnedilmişti.
Öyle ya da böyle; zengin ya da fakir, iyi ya da kötü herkesin ortak yanı ölürken yalnız olmasıdır. Hepimizin başına gelecem bu kaçınılmaz sonda, sonsuzluğa atılan ilk adımdan itibaren yapayalnız olacağız. Geride bıraktıklarımız hayatlarına kaldıkları yerden devam edeceklerdir, yaşamın bize getirisine veya bizim ondan kazandıklarımıza bağlı olarak ya ölümümüze saygı duyulacak ya da hayatlarına dokunduğumuzu düşündüğümüz insanlar yokluğumuza beklenmedik şekilde kolay alışacaktır.
Emile Zola, bu kitabıyla bana ölümün gerçekliğini tekrar hatırlattı. Kitap kısa olsa da bana uzunca bir süre, ölümün herkesin başında olduğunu; dünya üzerinde görüp geçirdiğimiz her şeyin sonunda bir gün o toprağın altında da sonsuz bir uykuya dalacağımız gerçeğini düşündürecek. Ve tabii ki şu sorunun cevabını: Ölünce herkes eşitlenir mi? 
Nasıl Ölünür 
Emile Zola
Nasıl Ölünür Emile Zola
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.