son sayfalarını okumadım, yaşadım. kitap bittiğinde sanki kral tarafından bağışlandım ve şu an bulunduğum yere geldim. paris’te değil evimdeyim. ses, meraklı halktan değil ,ocakta kaynamakta olan çaydan geliyor. elim ayağım bağlı değil, uzanmışım. sanki gerçekçi bir rüyadan uyandım. yakıştıramadığım bir sevinç var içimde. demin biri öldü ve ben o olmadığım için mutluyum. o zavallıca bulduğu kürek mahkumluğunu bile yalvarırcasına isterken, ben yarın aynı hayatı yaşayacağım. Ve bunun için mutluyum.
empati yapmanıza gerek bırakmayan, ruh halinizi rehin alan bir kitap.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.