Bilmiyorum henüz on dörtlerinde bir gençken böylesine sorumlulukların altına zorla itilseniz ne yaparsınız? Daha o yaşta zorunlu bir şekilde kraliçe olarak çok fazla sorumluluğu istemeden üstlenen bir karakter Marie Antoinette. Sorumluluklarını yerine getiremeyen, kitaba henüz başlamadan Zweig’in kulağınıza fısıldadığı gibi vasat bir karakter.Ama onu bu yüzden suçlayabilir miyiz? Ait olmadığı bir hayata mahkum bırakıldığı için? Bu onu yeterince aklamaz belki, çünkü Antoinette bu mahkum bırakıldığı hayattan yararlanmasını da olağanüstü güzel becerdi. Kraliçe, kesinlikle çocukluğun hoyratlığıyla kraliçeliğin gücü arasına sıkışmıştır ve gücüyle zehirlenmiştir. Tüm suçu ona atmak haksızlık olur yanında onun kadar “vasat bir karakter” olan kocası XVI. Louis varken,pekala birçok şeyi değiştirebilirdi ancak yapamadı o da. Herkes devlet yönetmeye uygun yetkinlikte olamıyor maalesef. Tarihte neredeyse tüm devletlerin ortak yıkılış sebebi gösterilecek olsa beceriksiz yöneticiler diyebiliriz sanırım. İkisi de sorumsuzluklarının, başarısızlıkların bedelini ödediler. Yine her şeyin suçunu ikisine yıkmak da haksızlık olacaktır. Henüz 14 yaşında, çocukluklarını tamamlayamamış iki çocuğu sadece siyasi sebepler uğruna evlendirmek ne kadar doğruydu? Maria Theresa kararı verdiği andan itibaren pişmanlığa boğulmuş, içinde her zaman bulunan tedirginlikle kızının yanında olmaya çalışsa da hiçbir şeyi değiştiremedi, iş işten geçmişti ve her şey için çok geç kalınmıştı. Kader Marie Antoinette’in sonunu ilmek ilmek hazırlayacaktı. Marie, üstüne atılan iftiraların, kurulan komploların altında kalacaktı.
Kitap,Fransız Devrimi'nin başlangıç sürecini anlatırken bir kraliçenin gözünden sarayı ve dönemin Fransa’sını görme imkanı sunuyor. Bunların arasında Antoinette’nin halkı asla göremeyişini gözler önüne seriyor.
“İnsan, kim olduğunu ancak felakete uğradığında anlıyor"
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.