Şuana kadar okuduğum en güzel kitap ve bir yazara hiç bu kadar hayran olmamıştım. Aşkı bu kadar güzel anlatan bir eserle hiç karşılaşmadım. Neredeyse herkes duymuştur Romeo ve Juliet'i ve sonu bilinir. Ama kitabı okurken onularla birlikte aşkı yaşadım onlar ile birlikte acıyı tattım ve her satırında sonunu bilmiyormuş gibi hissettim. Aslında biliyordum ama öyle olmamasını umut ediyordum. Sanki sonu farklı olacaktı bu sefer kimse ölmeyecekti. Ama aslında aşk kovuşamayınca destan değil miydi? Leyla ile Mecnun, Kerem ile Aslı ve Ferhat ile Şirin hepsinin sonu aynı değilmi. Aşk sadece mutlu olmak için mi var? Aşk aslında bütün duyguları barındırmaz mı. Romeo ve Juliet de bütün duygular o kadar güzel yansıtılmış ki her bir satırda kendini bulmamak imkansız gibi.
"Binlerce kez beter olsun gece, senin ışığın yoksa..."