Soares aslında hepimizin müdahil olduğu ancak hiçbirimizin bunu kabul etmediği hayatı döker önümüze. “Hiç” olduğumuz halde “çok” olarak görürüz kendimizi, nice mentorlar der ki kendinize değer verin, kendinizle bütünleşin diye... Ancak Soares haklıdır; hayat, başkalarının tığlarından çıkan örgüdür. Ne motifi biziz ne de ilmeği... Tanrı mı? O çoktan terk etti bizi! Kalabalıklar içerisinde yapayalnızız, hiç olmadığımız kadar sapa ve kabayız.