kitap bittiği gibi bana hakkında ne düşündüğümü sordu öyle duygu yoğunluğuna girdim ki o an sanırım her şeyi düşündüm nefreti acıyı sevgiyi hüznü... lennie roman boyunca küçük bir bebek gibi geldi gözüme hani bebeklerde zararlı olduğunu bilmeden bazı şeylerle oynamak ister ya George de bebek kardeşini sert bir dille de olsa korumaya çalışan bir ağabey.
lennie sayesinde saf oluyorsunuz george sayesinde aklınıza hayalleriniz için verdiğiniz mücadeleler geliyor aklınıza aslında her karakter için John Steinbeck'i tebrik etmek istiyorsunuz hepsi size insanların başka yönünü çağrıştırdığı için.
kitabı yeşil yol filmine benzeten tek ben değilimdir diye düşünüyorum ya da lennie karakterini bilemiyorum.
merak ettiğim bir şey de var acaba Steinbeck kitabı yazarken kitapların işe yaramaz mı olduğunu düşündü?
'' kitaplar işe yaramıyor insanın yanında olacağı birine ihtiyacı var ''
aslında bizler 1k kullanıcıları olarak ikisine de ihtiyaç duyduğumuzu itiraf ettik kitapsız yapamıyoruz ama bu kitapları paylaşacağımız birilerine muhakkak ihtiyaç duyuyoruz değil mi?
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.