Dilara çelik
@Arrallid
14 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Yeni bir kitap ve küçük bir kız üzerinden büyük dünyaları öğreten bir hayat hikayesi bende onunla beraber gözümün önüne bir sis çektim okurken ve birlikte karanlığa girdik tekrar küçük bir kız oldum küçük bir kız nasıl aşka bakar onu gördüm hayattaki tel gerçeğin gördüklerimizin olmadığını öğrendim okumayı düşünüp tereddüt eden varsa etmesin okusun :)))
fazla spoiler
öncelikle merhaba ! yeni bir yazar ve yeni yazarların önünün daima açılması gerektiğini düşünüyorum ben eline geçeni okuyan biriyimdir bu kitabın yeri bende öyle oldu okul kütüphanemizde kapak fotoğrafının canlılığı beni cezbeden bir roman olduğundan buda dursun bir günde okurum dediğim bir romandı öyle de oldu bir günde bitti kalem de bazı hatalar vardı evet, hatta ne oluyor ne olduk neden bu oldu diye düşündürdü yani.
öncelikle okuduğum romanlarda karakterlerin bir akıbeti oluyor ya da neden var olduklarına anlam verdiğim bu romanda çoğu adı geçen karakterlere bir anlam yükleyemedim. kitabın başlarında çok başlarında hatta bir bölüm var son şahit yani oğuz ölecekte adam da bunu görecek gibi dertleşmelerini anlatıyor hatta bölümün sonunda ramazanın gördüğü son kişinin olduğunu bilmiyordu gibi bir cümlesi var yazarımızın ama kitap sonunda her şey rüyaydı deniyor.
demem o ki madem yaşanılanlar hepsi rüyaydı son şahit bölümü neden var ?
lafı fazla uzatmayayım kitabı okuyan olursa dediğimi gayet iyi anlar ve hak verir diye düşünüyorum... eee somut bir eleştiri yapıyor musun diye soranınız varsa da kitap türk filimi havaları veriyor yani bana alaturka geldi ama betimlemeler iyi hatta kitapta öğrendiğime çok sevindiğim bölümler de oldu ama size vaavvv iyi ki okudum dedirtmeyecek kanımca bana oldu öyle, diyeyim en azından :)
kitap bittiği gibi bana hakkında ne düşündüğümü sordu öyle duygu yoğunluğuna girdim ki o an sanırım her şeyi düşündüm nefreti acıyı sevgiyi hüznü... lennie roman boyunca küçük bir bebek gibi geldi gözüme hani bebeklerde zararlı olduğunu bilmeden bazı şeylerle oynamak ister ya George de bebek kardeşini sert bir dille de olsa korumaya çalışan bir ağabey.
lennie sayesinde saf oluyorsunuz george sayesinde aklınıza hayalleriniz için verdiğiniz mücadeleler geliyor aklınıza aslında her karakter için John Steinbeck'i tebrik etmek istiyorsunuz hepsi size insanların başka yönünü çağrıştırdığı için.
kitabı yeşil yol filmine benzeten tek ben değilimdir diye düşünüyorum ya da lennie karakterini bilemiyorum.
merak ettiğim bir şey de var acaba Steinbeck kitabı yazarken kitapların işe yaramaz mı olduğunu düşündü?
'' kitaplar işe yaramıyor insanın yanında olacağı birine ihtiyacı var ''
aslında bizler 1k kullanıcıları olarak ikisine de ihtiyaç duyduğumuzu itiraf ettik kitapsız yapamıyoruz ama bu kitapları paylaşacağımız birilerine muhakkak ihtiyaç duyuyoruz değil mi?
