kötülüğün insanın doğasında olduğuna inanırım. yazar bu kitabında insanlığın küçük ölçekli bir örneğini kaleme almış. bu örnekte; içindeki karanlığı dizginleyip 'medeni' dediğimiz kategorideki insan ile doğamızda olan vahşiyi kalıplara sokmadan ham haliyle sergileyen insanı karşı karşıya getirmiş. kendime göre kitabı tek cümlelik özete indirgemek istiyorum; insanız, çok da bir şey beklememek lazım.
Antoine de Saint-Exupéry 'nin efsane sözünü tekar hatırladım bu kitabı okurken "mükemmelliğe, eklenecek bir şey değil de çıkarılacak bir şey bulunamadığında ulaşılır." william golding'in bu kitabı mükemmele ulaştırmak için eleyebileceği tonla cümle olduğunu düşünüyorum. mesajı mümkün olan en konsantre halde vermek gerek.