Dilinin karmaşıklığı beni çok yordu. Bırakıp tekrar başlamama sebep oldu ama şimdi dönüp baktığımda yeniden okumayı düşünmüyor değilim. Diline, karakterlere ve olay örgüsüne alıştıktan sonra ve en önemlisi kendisiyle mi konuşuyor karşısındaki ile mi konuşuyor anladıktan sonra sizi içine hapseden bir kitap. Günde 3-4 saatimi ayırıp okudum. Selim’in günlüğü okunmaya başladığı bölümde her şey daha da iyi oturuyor kafada. Günseli’nin, Selim’i anlattığı 75 sayfalık bir bölümde noktalama işareti kullanılmadan yazılması hayretlere düşürdü. Oğuz Atay’ın kalemi oldukça sağlam. Okumak İçin biraz olgunluğa ihtiyaç var sanırım. Aynı zamanda da bir sürü farklı kültürel katkısı oluyor. Dandini ve dastana gibi.
··
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.