Merhabalar, ilk defa Hermann Hesse okudum, gerçekten inanılmaz bir üslubu ve çok marjinal bir tarzı var. Umarım diğer kitaplarından da aynı tadı alırım.
Keşke Almanca bilseydim de Bozkırkurdu'nu orijinal haliyle okuyabilseydim (yanlış anlaşılmasın bu kadar uzun cümleler ancak bu kadar anlamlı çevrilebilirdi) anlatılanları daha iyi hissedebilirdim çünkü dili o kadar akıcı ki olay örgüsünün durağan olması merakınızı azaltmıyor, sadece kitapta pek bab yok, kendi aranızı vermek durumunda kalıyorsunuz ve tümceler anlam olarak o kadar yoğun ki birkaç defa okuma gereği duyabiliyorsunuz. Cümleleri tek seferde özümseyen ve kitabı sıkılmadan bitirebilen gerçekten iyi bir okurdur diyebiliriz. Kitap genel olarak iki kısımdan oluşuyor (bana göre) ilk kısımda yazar olaydan ziyade fikirleri akıtıyor, basit bir konuda dahi en karmaşık teorileri anlatıp tartışılabileceğini kanıtlayarak adeta gövde gösterisi yapıyorken nasıl güzel bir film izlerken an'ları kaçırmamak için bazen durdurup bazen geri sarma gereği duyarsan ben de neredeyse kitabın tüm ilk yarısının altını çizmemek için kendimi zor tuttum. İkinci kısım çok daha farklıydı; olaylar hızlandı, kişiler arttı ve sonuna kadar uçarı bir havada geçti. Bu kısım bana "Fight Club"ı anımsattı. Okuyan ya da izleyenler ne demek istediğimi anlamıştır, belki daha farklı bir son beklediğimden ilk kısım kadar etkilenmedim. Velhasıl kendine güvenenlere tavsiye ederim. Keyifli okumalar.
·
93 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
