Almanya doğumlu Yahudi yazar Hannah Arendt’in Nazi Almanyası’nda Yahudilerin toplama kamplarına ve gettolarına naklinde sorumlu Otto Adolf Eichmann’in Küdüs’te gerçekleştirilen duruşması hakkındaki kitabı “Kötülüğün sıradanlığı” sadece bu dava özelinde bir kitap değil. Kitabı okurken İsrail’de yaşayan Yahudilerin tüm bu soykırım olayına aradan zaman geçtikten sonra nasıl baktıklarını görebiliyorsunuz. İşim garibi davadaki hakimlerin hepsi Almanya’da eğitim almış hakimler ve davaya saf bir adalet duygusu içerinde bakmaya çalışıyorlar. Hannah Arendt’in kitapta vurguladığı noktalardan birisi de aslında tam olarak bu. Toplum olarak çok yara alış olan Yahudilerin karşılaştığı ikilem. Birçoğu bu soykırımda az da rolü olmuş herkese en ağır cezalar vermek istiyor. Ama bunları yapmak isterken gerçekten olaylara çok az etkisi olmuş, birçoğu kendisine verilen emirleri sonunun ne olacağını düşünmeden uygulamış insanlara Nazivari adaletsiz cezalar yağdırmış oluyorlar. Bu durumda da her ne kadar kendilerine itiraf etmek istemeseler bile, Nazi durumuna düşmekten endişeleniyorlar. Soykırımın esas suçluları Almanya’da göreceli olarak hafif cezalara çarptırılırken, çoğu konuda günahı olmayan makul derece normal insanlara çok ağır cezalar vermenin etiği bu kitapta sorgulanıyor.
·
97 Gösterim
1 Yorum
Kitaptan sadece bu sonuca mı vardınız ya da en fazla bu husus mu dikkatinizi çekti? Merak ettim.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.