GeceEdebiyat
Wiesel'in bu kitabını ne yazık ki elinize kahvenizi alıp ayaklarınızı uzatarak okuyamayacaksınız. Sayfalarını her çevirdiğinizde "Bu kadar da değil." diyecek ama aslında o kadardan daha fazlası olduğunu bilecek, öğreneceksiniz. 176 sayfalık bir kitaba yaşamının en acı, en korkunç anlarını sığdırmış yazar. Hem tarih dersi hem insanlık dersi niteliğinde.
Yazar kitaba çocukluğundan ve Tanrı'ya olan güçlü inancından bahsederek başlamış.
1944 yılında ise olaylar gelişmiş, her yahudinin üzerinde sarı yıldız taşıması kararı çıkmasından sonra akşamları dışarı çıkma, tren yolu kullanma, restoranlara girme yasakları başlamış. Ardından gettoda yaşama zorunluluğu ve gettonun dışında kalan evlerdeki yahudilerin evlerinden kovulması gelmiş. Tüm bunları kabul etmek zorunda kalmışlar ve ne yazık ki burada kendi kendilerine yaşamayı eskiye göre iyi bile bulmaya başlamışlar: "Herkes büyülenmiş gibiydi. Artık gözlerimizin önünde o düşmanca yüzleri, kinle dolu o bakışları görmeyecektik. Artık endişeler, kaygılar sona ermişti. Yahudiler olarak kardeşler arasında yaşıyorduk..." Elbette hiçbir şey bununla sınırlı kalmamıştı. Yahudiler buralardan da sürülerek toplama kamplarına götürülmüştü. Elie de burada annesi ve kardeşlerinden ayrılmış babasıyla büyük bir mücadele vermek üzere başka bir toplama kampına götürülmüştü. Burada çeşitli zorbalıklarla karşılaşmış ve hepsiyle mücadele etmek zorunda bırakılmıştı. İnsanları aç susuz bırakmak, soğukta çırılçıplak koşturmak, koşamayanları düştükleri anda silahla öldürmek, diri diri yakmak... Tüm bunlarla mücadele ederken Elie'nin babası giderek hastalanmaya başlamıştı ve Elie de hem kendini hem babasını korumaya çalışmaktaydı. Ve sonunda Elie, Tanrı'yı ve merhametini sık sık sorgulamaya başlamıştı.
Bir insanın insanlığını nasıl kaybetmek zorunda bırakıldığını bir solukta okuyacaksınız.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.