Öyle büyüleyici ve etkileyici bir ktaptiki beni benden aldı. Desem abartmış ve bir kitaba kaldirabileceginden fazla anlam yüklemiş olurum muhakkak. Lâkin kitabın etkilecilogine söz söyletmem. Karakterin bayata karşı sergilediği o umursamaz tavır karşısında öncelikle şaşırıyoruz. Sonrasında kendimizden şüphe ediyoruz böyle soğuk kanlı davrandığımız vakitler canlanıyor zihnimizde . Peki karakteri nasıl yargılamak gerek ona kızmak mı hayati umursamadigu için yoksa kendimize mi kızmak hayatı çok umursadigimiz için gerekli olan hangisi? Ikı tarafta hak ediyor oysaki neyi mi taktiri ve kızmayı tabiki. Hayat bu umrsanmayida ister umursamamayinda onun ne istediğini anlayıp neye ihtiyacımız olduğuna karar vererek yaşamı gerek aslında