Spoiler içerir
Benim için çok anlamlı ruhuma dokunan eserdir.
Beyaz geceler bazı insanlar içinse can yakacak kadar gerçekçi olan bir eserdir.
Baş karakterimiz hayalperest, ve o yüceleştirdiği sevgiye, aşka saygı duyan, umut dolu birii.
Her ne kadar kendisiyle mutlu gözükse de içinde bi yerlerde hesaplaşmalar verdiğini hissediyorsunuz.
Onun bu hayal kurmasının olumluğuna kapılsam da bi süre sonra içim hüzünle doluyordu. Hayaller bir süre sonra tatmin etmiyor insanı gözler gerçeğini arıyor.
Sonrasında Nastenka ile tanışıyor. Yıllardır beklediği o mutluluğun sevinciyle dolup taşıyor. Ama Nastenka başka birisine aşık ve 1 yıldır onun gelmesini beklemektedir.
Aklı sende olmayanın gönlüne girmeye çalışmak..
Nastenka yaşadığı ikilemi okurken sizde yaşıyorsunuz. Kızamıyorsunuz ona. Yapay da olsa mutluluk aradığını biliyorsunuz.
İnsan birini sevince içi yaşama sevinciyle dolar. Ve hayata farklı bir pencereden bakmaya başlarsınız.
Nastenka eski sevdiğine kavuştuğunda karakterimizin payına da bu eşsiz duyguları yaşadığı için minnet duymak kalır.
Ulu Tanrım!
O ne uzun, mutlu bir andı!
Bir insana böyle bir an yaşam boyu yetmez mi?
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.