" İstenince vermek iyidir, fakat istenmeden,ihtiyacı anlayıp da vermek daha iyidir; eli açık olanlar için, alacak olanı aramak vermekten daha büyük bir sevinçtir.
"Veririm ama sadece hak edenlere" dersiniz sık sık. Ne meyve bahçenizdeki ağaçlar böyle der ne de çayırlarınızdaki sürüler. Onlar yaşayabilmek için verir; çünkü vermekten kaçınmak yok olmaktır.
Çok özleyen, az özleyene "Neden ağırdan alıyor, duraklıyorsun? Demesin. Çünkü gerçekten iyi olanlar çıplak olana " Giysin nerede?", evsiz olana "Evine ne oldu?" Diye sormaz.
Büyükler için yazılmış bir baş ucu kitabı olarak tanımlıyorum Halil Cibran'nın Ermiş kitabını. Içinde hayata dair o kadar güzel o kadar ince yaklaşımlar var ki, kitabin sonunda herseyin bir bütün olduğunu ve iyi kötü, doğru yanlış, zaman, yasalar ve daha birçok konu uzerine olan düşüncelerimizin ve hareketlerimizin aslında bie bütün içinde tek bir yonde olduğunu anlıyorsunuz. Hepimiz konuşmacı aynı zamanda da dinleyiciyiz, hem oyuncu hem de yönetmeniz kendi hayatlarımızda ve hem iyi hem de kötünün ana yurduyuz şu dünyevi hayatımızda...
Keyifle okumanızı dilerim :)
ErmişHalil Cibran