"İnsan Olmak" üzerineFelsefe
Merhum Engin Geçtan'ın yıllar öncesinde yazdıkları, psikolojik ve pedogijik okumalar yapmak için oldukça iyi bir seçim. İnsan olmanın ağırlığı ve meçhuliyeti size merak edici geliyorsa kesinlikle okumalısınız. Psikanalist kimliği ile bireysel ve toplumsal ilişki ve iletişime dair söylemleri kişisel gelişim klişelerinin sığlığında olmadığı gibi teorik iyileşme seans dilinin de çok üstündedir.
Kitabı okuyunca insanın aslında kapalı bir kutu değil de çözülmesi zor bir yumak metaforunu canlandırdı bende. Yalnızlık, kaygı, öfke, bencillik, bağlanma gibi çokca kullandigimiz ve karşılaştığımız kişilikler üzerinden aslında insan kendisi ile de yüzleşiyor. Bir yüzlesme kitabı. Ve insan davranışlarını daha iyi gözlem için de altyapı niteliğinde.
Yazarın da itirafı ile Freud etkisindeki gözlemleri aslında salt Freudcu olmanın ve inanç hâline getirilen psikanalizmin de oldukça üstünde olan yorumlardır.
Yazarın bir fikre saplanıp tespit yapmasından ziyade eylemin, davranışın ortaya çıkışı üzerinden ilerleyip okuyucuyu da kişisel dünyası ile adeta seyahata çıkarması yer yer ciddi bir hesaplaşmaya da götürüyor.
Insanlarda navrotik yani hastalıklı davranışlarında ve iliskilerinde anne-baba yani aile etkisi, toplumsal etkileşim, bağlanma travması gibi konulara da güzel açılımlar getirmis yazar.
Yazarın Epilog dediği kitabın sonuç kısmında Birleşmiş Milletler hakkındaki kısma katılmadım. Elbette yazarın ve bizlerin de arzusu olan BM'nin savaş-barış denklemindeki tutumu "insan olmak"a verilen değer üzerinden ilerleyişi olması gerekirdi. Ama ne yazık ki dünyada en çok silah alışverişinde bulunan 5 ülkenin BM'nin daimi üye ülkeleri olamsı da aslında küresel siyasal endişenin ne üzerinde olduğuna dair çarpıcı bir durum. Tabi burda yazardan ziyade vahşi bir kurumun sapması var neyseki.
Son zamanlarda insan ilişkilerine ve insan doğası uzerime okuduğum verimli kitaplardan biri oldu. Kendisini saygı ile anıyorum..
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.