Yol arkadaşlığı demek, her an elinin onun üzerinde olması demekti. Yol arkadaşı olmak için akıl gerekmiyordu ki. Sevgi gerekiyordu. Gerçek bir sevgi. Her an, ne yaparsa yapsın yanında olacağını bildiğinin birinin güveniyle yola devam etmek dünyada en kaçık insanın bile alabileceği bir riskti. Her an onu yanında bulabilmenin verdiği güven, birşeyleri aklınızda tutma gibi bir baskıdan sizi kurtarıyor yaşamı kolaylaştırıyordu aslında. İşte toplum, bireyselleştikçe hafızası güçlendi, fakat yalnızlaştı. Oysa yüreğe iyi gelenin bir bütün olmak olduğunu unuttu.
İşte kitabın bana öğrettiği kıssadan hisse buydu
··
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.