MomoEdebiyat
Öncelikle bu kitabı okuduğum için çok şanslı addediyorum kendimi..Zamanımızı planlama ve kullanma tercihlerimiz hakkında bir sorgulatma kitabı...Okuyanın biz,kazananın çocuklarımız olduğu bir kitap ...
Hakkında pek bir bilgimizin olmadığı, çocuk yuvasındandan kaçarak geldiği bir tiyatro harabesinde yaşayan Momo adında kara gözlü,kimsesiz bir kız çocuğunun etrafında gelişen olaylar...
Ama neresinden başlasam mutlaka bir yerini sanırım atlayacağım değerli bir kitap !
Dünya'mızın başına gerek Momo , çok özel bir kız...Çünkü hiç bıkmadan,usanmadan insanları DİNLEYEBİLİYOR...
Yazar bu ütopik,fantastik,felsefik hatta teolojik bile diyebileceğim bu kapsamlı romanda,tekdüze,robotvari yaşamımıza çocukların gözünden baktırmış.
Ve bize şunu söylüyor : Zamanın sayılı kardeşim,dünyanın,malın,mülkün hırsına kapılmadan yaşamanın ,anın,senin için gerçeten değerli olanların farkına var ve tadını çıkararak yaşa ! Carpe Diem !
Keşke bu etki hiç geçmese yüreğimden ...
Kitabın en önemli faydası da yeni bir bakış açısı kazandırmasıdır bence.Kendi hayatımızdaki ''duman adamlarını'' gözden geçirmemize vesile oluyor,özümüze ayna tutturuyor.
Kitabın 1973 yılında yazıldığı düşünülünce yazarın kitap sonundaki şu cümlesi benim için çok çarpıcıydı:
''Ben size bütün bunları olup bitmiş gibi anlattım.Oysa gelecekte olacakmış gibi de anlatabilirdim. Benim için ikisi arasında büyük bir ayrım yok.''
Yaşadığımız çağa bakınca,bu söz kitabın ne kadar zaman üstü olduğunu da gözler önüne seriyor.
Kesinlikle her bireyin özellikle anne-baba olmadan önce okuyarak, doğmamış çocuklarına şimdiden zenginlik katacakları bir kitap olduğunu düşünüyorum.İyi okumalar.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.