Kimdir 1000kitap.com/yazar/samed-beh...
" Azeri asıllı İranlı öğretmen ve çocuk hikâyeleri ile halk masalları yazarı-derleyicisi. " diye çıkar ilk baktığınızda. Evet doğru gerek 
Küçük Kara Balık
gerek 
Bir Şeftali Bin Şeftali olsun çocuk kitabıdır. Ama özüne indiğimizde her yaştan okuyucuya hitap eder. Kendimizi güçsüz hissettiğimizde, yapamam ki ben dediğimizde, dünyanın bir avuç yer olmadığını unuttuğumuzda bu kitabı okuyabiliriz. İster 7 yaşında ister 70 yaşında olalım. Bazen kendimizi güçsüz, cesaretsiz hissedebilir, bir şeyleri yapabilecek gücü kendimizde göremeyebiliriz. Bunda sonra pes ettiğimde şunu diyeceğim kendime: "Bir küçük kara balık kadar olamadın!"
Küçükmüş biraz bu afacan ama cesareti ve azmi minicik kalbinde taşarmış. Susmamış ve direnmiş. "Fikrim var benim, aklım var" demiş de ne yapsın yalnız kalmış en nihayetinde. Dinlememişler ki onu, anlamamışlar. Dünya bu kadar işte demişler.
Biz de öyle değil miyiz aslında? Fikirlerimiz, ideolojilerimiz ve savunduklarımız vardır. Kimimiz saygı duyarız fikirlere kimimiz yok o öyle değildir, asla deriz. Kendi fikirlerimizin doğru olmadığı, engellendiği bir dünyada yaşadığımızı söyler ve hep şikayet ederiz. Dünya bu kadar mıdır? diye sorduğunda küçük kara balık, hepimiz içimizden "ah yavrucuk hiç bu kadar olur mu? Gezmen, görmen ve keşfetmen gerek." Deriz. Asırlardır düşüncelerini söyledikleri için, kendi fikirleri dışındaki fikirlere saygı duymayı bilmeyen, dinlemeyen, kısıtlayan toplumların ve kişilerin zulmüne maruz kalınmadı mı? Bi yandan da dünya bu kadar be küçük kara balık. Sen istersin, o öyledir dersin, çabalarsın ya gerçekten ulaşırsın ya da engellenirsin. Tıpkı yazarımız 
Samed Behrengi gibi. Ama sen yılmadın, küçüğüm demedin ve azmettin. Biliyor musun küçük kara balık, senin gibi olabilmeyi çok isterim.
Sehir dışına çıkarken yanıma almayı unuttuğum ve bu yüzden yarım bırakmak zorunda kaldığım (mutlaka bitireceğim) 
Martı öyküsü tadındaydı.
Çocuk kitabıdır deyip geçmememiz gereken muhteşem kitaplardan biriydi. İnternette araştırma yaparken kitabın 12 Eylül döneminde ülkemizde yasaklandığını ve İran'da hâlâ yasak olduğunu gördüm. Ve bir sitede bahsedilen bir diziden şu kesiti gördüm:
"Mayıs 2004 tarihinde ilk bölümü yayınlanan “Çemberimde Gül Oya” dizisinin bir bölümünde geçmişti bu kitap.
“12 Eylül Darbesinde bütün kitapların toplandığı hatta yakıldığı zamanda Yurdanur öğretmen ders verdiği üçüncü sınıf öğrencilerine kitap dağıtır. Müdür teneffüste çocukların elinde kitapları görünce bütün öğrencileri sınıfa toplar. Kitapların zararlı olduğunu, çocukları zehirlediğini ve Samed Behrengi’nin anarşist olduğunu söyler. Bu konuşmanın üstüne çocuklar korkup kitapları yere atarlar ama bir tanesi kitabını saklar. Müdür okul görevlisine bütün kitapları toplatır ve bahçeye götürmesini söyler. 12 Eylül Darbesi dedik ya ibret-i alem olsun diye okul müdürü kitapları çocukların gözleri önünde ateşe verir. Kitapların yandığını gören Yurdanur öğretmen gözyaşlarını tutamaz. Okul çıkışı kitabını saklayan miniğimiz, öğretmeninin yanına gidip kitabını sakladığını söyleyip kitabı öğretmenine verir. ‘Zehirli bir kitap olsaydı babam almazdı ki bana.’ der. Öğretmeniyle çok güzel bir konuşma geçer arasında. Ve yıllar sonra bu miniğimiz öğretmeninin karşısına Çağan Irmak olarak çıkar.”**
”Beni hatırladınız mı? Ben küçük kara balık”
Yine okuyun ve okutturun dediğimiz kitaplardan. Bir su gibi akıp gecti masalımız. Kitapla ve sağlıcakla kalın
Küçük Kara Balık
gerek Bir Şeftali Bin Şeftali olsun çocuk kitabıdır. Ama özüne indiğimizde her yaştan okuyucuya hitap eder. Kendimizi güçsüz hissettiğimizde, yapamam ki ben dediğimizde, dünyanın bir avuç yer olmadığını unuttuğumuzda bu kitabı okuyabiliriz. İster 7 yaşında ister 70 yaşında olalım. Bazen kendimizi güçsüz, cesaretsiz hissedebilir, bir şeyleri yapabilecek gücü kendimizde göremeyebiliriz. Bunda sonra pes ettiğimde şunu diyeceğim kendime: "Bir küçük kara balık kadar olamadın!"
Küçükmüş biraz bu afacan ama cesareti ve azmi minicik kalbinde taşarmış. Susmamış ve direnmiş. "Fikrim var benim, aklım var" demiş de ne yapsın yalnız kalmış en nihayetinde. Dinlememişler ki onu, anlamamışlar. Dünya bu kadar işte demişler.
Biz de öyle değil miyiz aslında? Fikirlerimiz, ideolojilerimiz ve savunduklarımız vardır. Kimimiz saygı duyarız fikirlere kimimiz yok o öyle değildir, asla deriz. Kendi fikirlerimizin doğru olmadığı, engellendiği bir dünyada yaşadığımızı söyler ve hep şikayet ederiz. Dünya bu kadar mıdır? diye sorduğunda küçük kara balık, hepimiz içimizden "ah yavrucuk hiç bu kadar olur mu? Gezmen, görmen ve keşfetmen gerek." Deriz. Asırlardır düşüncelerini söyledikleri için, kendi fikirleri dışındaki fikirlere saygı duymayı bilmeyen, dinlemeyen, kısıtlayan toplumların ve kişilerin zulmüne maruz kalınmadı mı? Bi yandan da dünya bu kadar be küçük kara balık. Sen istersin, o öyledir dersin, çabalarsın ya gerçekten ulaşırsın ya da engellenirsin. Tıpkı yazarımız Samed Behrengi gibi. Ama sen yılmadın, küçüğüm demedin ve azmettin. Biliyor musun küçük kara balık, senin gibi olabilmeyi çok isterim.
Sehir dışına çıkarken yanıma almayı unuttuğum ve bu yüzden yarım bırakmak zorunda kaldığım (mutlaka bitireceğim) Martı öyküsü tadındaydı.
Çocuk kitabıdır deyip geçmememiz gereken muhteşem kitaplardan biriydi. İnternette araştırma yaparken kitabın 12 Eylül döneminde ülkemizde yasaklandığını ve İran'da hâlâ yasak olduğunu gördüm. Ve bir sitede bahsedilen bir diziden şu kesiti gördüm:
"Mayıs 2004 tarihinde ilk bölümü yayınlanan “Çemberimde Gül Oya” dizisinin bir bölümünde geçmişti bu kitap.
“12 Eylül Darbesinde bütün kitapların toplandığı hatta yakıldığı zamanda Yurdanur öğretmen ders verdiği üçüncü sınıf öğrencilerine kitap dağıtır. Müdür teneffüste çocukların elinde kitapları görünce bütün öğrencileri sınıfa toplar. Kitapların zararlı olduğunu, çocukları zehirlediğini ve Samed Behrengi’nin anarşist olduğunu söyler. Bu konuşmanın üstüne çocuklar korkup kitapları yere atarlar ama bir tanesi kitabını saklar. Müdür okul görevlisine bütün kitapları toplatır ve bahçeye götürmesini söyler. 12 Eylül Darbesi dedik ya ibret-i alem olsun diye okul müdürü kitapları çocukların gözleri önünde ateşe verir. Kitapların yandığını gören Yurdanur öğretmen gözyaşlarını tutamaz. Okul çıkışı kitabını saklayan miniğimiz, öğretmeninin yanına gidip kitabını sakladığını söyleyip kitabı öğretmenine verir. ‘Zehirli bir kitap olsaydı babam almazdı ki bana.’ der. Öğretmeniyle çok güzel bir konuşma geçer arasında. Ve yıllar sonra bu miniğimiz öğretmeninin karşısına Çağan Irmak olarak çıkar.”**
”Beni hatırladınız mı? Ben küçük kara balık”
Yine okuyun ve okutturun dediğimiz kitaplardan. Bir su gibi akıp gecti masalımız. Kitapla ve sağlıcakla kalın
··
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.